Page 1Rectangle 52 Przejdź do treści
Ta strona używa cookie i innych technologii.
Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie
zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Łukasz Chmielewski

Lolita i grubas w sieci

Lolita i grubas w sieci
„Jak schudnąć 30 kg? Prawdziwa historia miłosna”
sc. Tomasz Pstrągowski, rys. Maciej Pałka
„Jak schudnąć 30 kg? Prawdziwa historia miłosna”
Wydawnictwo Komiksowe 2017

Jak schudnąć 30 kg? Prawdziwa historia miłosna to opowieść o dziennikarzu, który przez Internet zakochuje się w nastolatce. Może i brzmi to banalnie, ale w rzeczywistości jest głęboko prywatnym dramatem, który ma zdolność stawiania poważnych pytań. Czy zmyślony romans jest mniej prawdziwy niż rzeczywisty, i dla kogo? Czy można kochać wyobrażenie osoby? Na ile potrzeba ukochanej determinuje działania? Czy to siła twórcza, czy raczej destruktywna?

Autor scenariusza, Tomasz Pstrągowski, z jednej strony przyznaje przed czytelnikiem, że oddaje do jego rąk swoją rysowaną autobiografię, z drugiej nieustannie prowadzi grę z fikcją. Celowe zacieranie granicy sygnalizują częściowo nieprawdziwe biogramy obu twórców (tym drugim jest rysownik, Maciej Pałka). To balansowanie pomiędzy zmyśleniem a prawdą ma kilka zadań. Działa jak tarcza, która chroni przed ferowaniem moralno-etycznych osądów. Daje czytelnikom  (a pewnie i autorom) poczucie bezpieczeństwa, bo to przecież literatura. A jeśli Pstrągowski „podkręca” swoją historię, to ma do tego prawo, bo nie jest dokumentalistą, ale scenarzystą. Doszukiwanie się prawdy i fikcji w fabule komiksu jest tutaj jednak o tyle nieistotne, że album ten opowiada przejmującą i bolesną historię, niezależnie od tego, czy faktycznie wydarzyła się.

Pstrągowski buduje spójny świat, eksplorując przede wszystkim sferę psychiki i uczuć. Jego bohater to otyły intelektualista. Ma ambicje zawodowe, ale w zawodzie, jaki wykonuje, czyli pogardzanego dziennikarza internetowego, liczy się tylko klikalność. Wszystko to jest jednak niczym w porównaniu z problemami emocjonalnymi o podłożu seksualnym. Poznana na czacie dziewczyna daje mu nadzieję i staje się „kotwicą”, która trzyma go przy życiu. Przebieg ich znajomości jest burzliwy i przynosi wiele rozczarowań, ale bohater nie zrywa jej, bo wciąż się łudzi, bo nie ma alternatywy, bo lepsze piekło niż pustka. Pstrągowski pogłębia temat braku zaspokojenia emocjonalnego i seksualnego. Wręcz znęca się nad bohaterem, pokazując jego zakłamanie i stopniowy upadek. Taki wizerunek współczesnego mężczyzny, zestawiony z tytułem komiksu i nieco hollywoodzkim zakończeniem, to gra z rolami społecznymi i oczekiwaniami człowieka wobec samego siebie i społeczeństwa wobec jednostki. Drogi samorealizacji są dziś przecież wydeptane jak ścieżki kariery.

Bardzo dobrym pomysłem jest wprowadzenie do fabuły dużej ilości wydarzeń, które odbieramy jako zaczerpiętne z życia scenarzysty. Choć mają one epizodyczny charakter, to  budują weryzm świata komiksu i pozwalają czytelnikowi odetchnąć od miejscami trudnych emocjonalnie fragmentów, dynamizują i urozmaicają scenariusz.

Narysowanie tego albumu zajęło Maciejowi Pałce blisko trzy lata. Efektem ubocznym szukania dla niego odpowiedniego stylu jest autorski Najgorszy komiks roku, w którym pokazano między innymi trudne relacje pomiędzy rysownikiem a scenarzystą. Jak na tego artystę, komiks narysowany jest przystępną i estetyczną kreską. Pałka oczywiście w charakterystyczny dla siebie sposób deformuje sylwetki, ale jest w tym tutaj subtelniejszy, jakby jednocześnie chciał oszczędzić bohatera i nie chciał uprawiać tautologii wobec depresyjnej treści komiksu. narracja została świetnie poprowadzona , nawet jeśli bohaterowie wyłącznie gadają, to wiele dzieje się w warstwie graficznej. Pałka z pietyzmem komponuje plansze, dbając o szczegół, pamiętając o zmianach perspektywy. Miejscami układ kadrów kapitalnie oddaje specyfikę i charakter ilustrowanej treści. Efektem jest przemyślany artystycznie i świetnie zrealizowany komiks. 

Data publikacji: