Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

Szanowni Państwo!

Wiele osób spośród naszych Czytelników i Czytelniczek wybiera tradycyjną drukowaną wersję kwartalnika, ale są także tacy, którzy coraz częściej korzystają z nośników elektronicznych. Dlatego wprowadzamy cyfrową wersję „Przekroju”. Zapraszamy do wykupienia prenumeraty, w której ramach proponujemy nieograniczony dostęp do aktualnych i archiwalnych wydań kwartalnika.

Ci z Państwa, którzy nie zdecydują się na prenumeratę, będą mieli do dyspozycji bezpłatnie 3 „Przekrojowe” teksty oraz wszystkie rysunki Marka Raczkowskiego, krzyżówki, recenzje, ilustracje i archiwalne numery z lat 1945–2000. Zapraszamy do lektury!

wykup prenumeratę cyfrową

Maciej Stroiński

Maciej Stroiński

Krytyk teatralny ze wsi, tłumacz. Stroix lub Destroix, w zależności od nastroju.

Czytaj
Festiwal Teatrów imienia Jaracza
Destroix

Festiwal Teatrów imienia Jaracza

Do czytania / Recenzja
Czekam z tą recenzją na wynik wyborów, bo teatr jest bardzo szybki i bardzo nerwowy, szybko reaguje na tzw. sytuację i spektakl taki se, średni, może się nagle okazać ważniejszy niż wcześniej. O „Cesarzu” w Teatrze Ateneum im. Jaracza w Warszawie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
O potrzebie bicia ludzi
Destroix

O potrzebie bicia ludzi

Do czytania / Recenzja
Jedzie rewizor! To znaczy kurator, pani z kuratorium. Sąd na małą skalę, ale ostateczny. I co robią wszyscy, którym grozi przyjazd pani? Mówią prawdę, nim przyjedzie, spowiadają się przy widzach. Duchowa wersja sprzątania na chacie, zanim goście przyjdą. Spektakl „Kowboje” o nauczycielach w reżyserii Anny Smolar recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Die klagende Klasse
Destroix

Die klagende Klasse

Do czytania / Recenzja
Że „money makes the world go around”, wiadomo przynajmniej od Siergieja Eisensteina, który w filmie „Iwan Groźny” zrobił scenę koronacji – koronacji kasą. To pierwotnie znaczył „złoty deszcz”, był bowiem naprawdę złoty. W „Długu” Jana Klaty mamy wariację tej sceny: banknoty jako konfetti, kasa z nieba leci. Powrót Klaty do Krakowa widzi i opisuje, bo tęskni po tobie, Maciej Stroiński
Czytaj
Jeden gest
Destroix

Jeden gest

Do czytania / Recenzja
Kiedy słyszę: wykluczenie, myślę odruchowo, że będzie sentymentalnie, ale też cynicznie, że będzie słabo zrobione, bo temat uświęca formę (której nie uświęca), że ogólnie nie polecam. A Ziemilski NIE JEST TAKI! „Jeden gest” w reżyserii Wojtka Ziemilskiego poleca Maciej Stroiński
Czytaj
Dla analfabetów: Anna Romantowska
Destroix

Dla analfabetów: Anna Romantowska

Do czytania / Recenzja
Anna Romantowska, z zawodu aktorka, od dłuższego czasu nie grywa w teatrze. Od bardzo dłuższego. W latach 90. dwie jakieś tam role, a potem już cisza! Zrobiła jak Debra Winger: „Tę całą psiarnię rzucę!” Zebraliśmy się dzisiaj, żeby jej POSŁUCHAĆ. O dwóch audiobookach w wykonaniu jednej aktorki pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Hałda gangsta
Destroix

Hałda gangsta

Do czytania / Recenzja
Lata PRL-u to był czas dziwnych zawodów. Zawód: dyrektor, zawód: przy mężu, zawód: trzy tysiące, zawód: się należy. Zdzisław Najmrodzki z zawodu był „bad boy”, do czego miał świetne imię. Zdzichu / Zdzisiu / Zdzisek / Dzidek nie potrafił na legalu. Gliwickie przedstawienie o gliwickim złodzieju polonezów recenzuje krakowski recenzent przedstawień Maciej Stroiński
Czytaj
W imię ojca & syna
Destroix

W imię ojca & syna

Do czytania / Recenzja
Młody mężczyzna żydowskiego pochodzenia chce zrobić karierę i ma do wyboru dwa rodzaje show-biznesu: parafialny i prawdziwy. Będzie śpiewał, to wiadomo, tylko gdzie? – pytanie. Albo w synagodze, albo na Broadwayu, jest też trzecia droga: NIGDZIE. Musical w Teatrze Żydowskim według „Śpiewaka jazzbandu” recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Więcej życia

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
„Zapiski z wygnania” w reżyserii Magdy Umer są spektaklem rocznicowym: na 50. rocznicę Marca ’68. Mógłbym powiedzieć nieoryginalnie, że na „Zapiskach” płakałem, ale płakał chyba każdy, kto widział to przedstawienie.
Czytaj
Divadlo
Destroix

Divadlo

Do czytania / Recenzja
Panie sprawiają wrażenie, jakby głównie się martwiły, czy dobrze wypadną w sensie wizualnym. Artykuł przedpremierowy nie bez powodu najbardziej się skupił na rozmowie z krawcowymi. Bo te role trzeba uszyć, w drugiej kolejności zagrać! Spektakl jest ubrany, ale czy zagrany? „Panny z Wilka” w olsztyńskim Teatrze im. Jaracza recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Drama queen: Demirski
Destroix

Drama queen: Demirski

Do czytania / Recenzja
Nie ma lepszego dramatopisarza na zamknięcie lata, bo on ten temat głęboko przeżywa i precyzuje. Obsesyjną porą roku Pawła Demirskiego jest miesiąc sierpień, który główne, co robi, to się kończy. S01E03 serialu „Drama queen” by Maciej Stroiński
Czytaj
Drama queen: Czechow
Destroix

Drama queen: Czechow

Do czytania / Recenzja
W 98% życie nie jest dramatyczne i byśmy dodali: tym gorzej dla życia, ale Czechow był artystą i odważył się zauważyć, że tym gorzej dla dramatu. Odkrył dla teatru prawdę starą jak najstarszy zawód świata: less is more. S01E02 serialu o dramatopisaniu by Maciej Stroiński
Czytaj
Czad: Experimentum crucis
Destroix

Czad: Experimentum crucis

Do czytania / kultura
Osią tego zapachu, jego trójcą świętą, są „miód, jaśmin, róża”. Można się domyślić, że pachnie dość słodko, ale proszę poczekać na kolejne nuty. Gdyby to były tylko te trzy wymienione, byłoby mdło i mdląco, wyszłaby odwrotność soli trzeźwiących. Swoją opinię o kompozycji od Etat Libre d’Orange wypowiada Maciej Stroiński
Czytaj
Drama queen: Lorca
Destroix

Drama queen: Lorca

Do czytania / Recenzja
Co robią mężczyźni w dramatach Garcíi Lorki? 1. Umierają lub 2. nie żyją, lub ewentualnie 3. zabijają się nawzajem. Pilot serialu o dramatach latem by Maciej Stroiński
Czytaj
Eurasmus
Destroix

Eurasmus

Do czytania / Recenzja
„Erazm / Erasmus” sam jest oparty na schemacie Erasmusa: pozjeżdżali się z Europy i robią coś razem, głównie rozmawiają o różnicach kulturowych, o niegroźnych „culture shockach”. Internacjonalna klasa kreatywna z Niemiec, z Polski i z Chorwacji. Robią coś razem – właśnie COŚ, nie teatr. Projekt Nowego Teatru z Warszawy o Erazmie z Rotterdamu wrzuca na tapetę Maciej Stroiński
Czytaj
Czy dobrze robisz, że nie chodzisz do teatru?
Destroix

Czy dobrze robisz, że nie chodzisz do teatru?

Do czytania / Recenzja
„Ferragosto” jest biospekiem (por. biopic) na temat Herlinga. Sprawa fajnie pachnie: niby emigracja i niby znowu artysta tęskni za ojczyzną, ale tęskni w Neapolu! Gorąco w każdym znaczeniu. Może będzie egzotycznie? Może będzie przemoc? Spektakl Teatru Powszechnego w Łodzi omawia Maciej Stroiński
Czytaj
To lubię
Destroix

To lubię

Do czytania / Recenzja
Grzegorz Wiśniewski, przecząc stereotypowi na temat własnej twórczości, rozebrał wszystkich na scenie z wyjątkiem młodego. Bakę do gaci, Kolak do piersi, a Dałek do genitaliów. Nagość to jest znak sceniczny, który ten reżyser lubi i stosuje od tak dawna, że robi to dobrze. „Kto się boi Virginii Woolf?” z Teatru Wybrzeże w Gdańsku recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Dla analfabetów: Czyli dla dzieci

Dla analfabetów: Czyli dla dzieci

Do czytania / Recenzja
Czemu dzieci nie czytają? A jak mają czytać, kiedy jeszcze nie umieją? Nie mówię o wtórnym analfabetyzmie, lecz o zwykłym, wczesnoludzkim: o ludziach niskiego wzrostu nieczytających z racji nieumienia. To właśnie dla nich stworzono rodziców oraz audiobooki. O Januszu Gajosie czytającym na głos „Kubusia Puchatka” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Yyy, w ogóle
Destroix

Yyy, w ogóle

Do czytania / Recenzja
Na próbie prasowej zapytano reżyserkę, o co jej w ogóle chodzi jako reżyserce. „O nic”. Najlepsza odpowiedź w historii odpowiadania: krótka, szczera i zabawna. Szczera i PRAWDZIWA. O przedstawieniu „Jak wam się podoba” w reżyserii Krystyny Jandy pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Z pokrywą od kosza w ręce
Destroix

Z pokrywą od kosza w ręce

Do czytania / Recenzja
Maskę nosi aktor „shite” (to są dwie sylaby!), gdy odtwarza boga, ducha albo też demona. W tej roli Sakae Terai (lub Terai Sakae), artysta z pieczątką na bycie japońskim dobrem narodowym. Nawet nie drobił jak gejsza – wbił na scenę z prędkością, a raczej powolnością, metr na minutę. O pokazach teatru nō na stulecie stosunków polsko-japońskich pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Czy to jest aktor? Jakub Klimaszewski
Destroix

Czy to jest aktor? Jakub Klimaszewski

Do czytania / Recenzja
Wiecie, o kim myślę, gdy widzę Klimaszewskiego? O Klausie Kinskim i Marinie Abramović. Kuba ma Kinskiego stalowe spojrzenie i jest skupiskiem energii, która nie wybucha, strach się bać, kiedy wybuchnie. Siedzi jak ta kobra. Pisze Maciej Stroiński
Czytaj
They are the champions
Destroix

They are the champions

Do czytania / kultura
Najlepsze spektakle kończącego się sezonu zrobili nam cudzoziemcy. Tak uważam, więc pewnie tak jest. Sezon teatralny 2018–2019 podsumowuje i od góry, i od dołu Maciej Stroiński
Czytaj
Czad: Fat Electrician
Destroix

Czad: Fat Electrician

Do czytania / kultura
Zapach bardzo męski, pachnący robolem, chłopem, pracą w polu, pracą w czerwcu. Wraca facet z sianokosów… Główny składnik kompozycji to trawa typu wetiwer, orientalne siano, bardzo popularne, a swoją wersję tej stodoły mają chociażby Hermès, Guerlain, Givenchy, Dior, Tom Ford, Frederic Malle, w skrócie: wszyscy. Perfumą od Etat Libre d’Orange psika się i dzieli wrażeniami Maciej Stroiński
Czytaj
Miałaś nie żyć!
Destroix

Miałaś nie żyć!

Do czytania / Recenzja
Kunegundzie udało się uciec ze splądrowanego zamku i jest dzisiaj kochanką zarówno kardynała Paryża, jak i pewnego bogatego żydowskiego handlarza („Glitter and be gay”). Przyłapawszy obu kawalerów na figlach z Kunegundą („You were dead”), Kandyd zabija ich i ucieka wraz z ukochaną oraz z jej Duegną, która zapewnia, że jest córką polskiego papieża (tango „I am easily assimilated”). Operę / operetkę / musical „Kandyd” w Operze Krakowskiej ogląda Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Co aktor ma nagie latem?

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Nagość w teatrze to temat rzeka, temat Amazonka, i niewykluczone, że jest osiowym tematem, gdy chodzi o teatr. Może przedstawienia dzielą się po prostu na kostiumowe oraz rozbierane?
Czytaj
Lowe: Haja
Destroix

Lowe: Haja

Do czytania / kultura
Małgorzata Hajewska jest muzą artystów, lecz w bardzo specjalnym sensie, w jakim tylko Tilda Swinton mogła być muzą Jarmana. Jest aktorką zawodową – i zupełnym zaprzeczeniem „z zawodu aktorki”. O wybitnej, a żyjącej artystce teatru pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Car jest ubrany
Destroix

Car jest ubrany

Do czytania / Recenzja
„Borys Godunow” z Teatru Polskiego jest tak jakby teledyskiem: lyricsy napisał Puszkin, a zadaniem reżysera jest walić po gałach. W takim wypadku nie da się oszczędzać. Ten tekst częściej wystawiają sceny operowe i tu też jest coś z opery, coś z jej nadmiaru. Najdroższą premierę w Polsce krytykuje pozytywnie Maciej Stroiński
Czytaj
Dla analfabetów: Czyli dla uczniów
Destroix

Dla analfabetów: Czyli dla uczniów

Do czytania / Recenzja
Proponuję uczniom zestaw powiększony z podwójną posypką: i nie trzeba czytać, i jest to totalne, czego nie przeczytacie, bo Wam będzie przeczytane. Najsłynniejsze dzieło Umberta Eco jest lekturą z listy rozszerzonej uzupełniającej, czyli dla uczniów nieanalfabetów, ale ja, choć umiem czytać, i tak wolę ze słuchania. O audiobooku „Imienia róży” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Recenzja owacja
Destroix

Recenzja owacja

Do czytania / Recenzja
Hedda Gabler Ibsena sama już nie wie, co robi, pozna po owocach. Ja się jej nie dziwię, bowiem „Hedda Gabler” to jest dramat namiętności oraz przeznaczenia (zawsze chciałem tak napisać: „dramat namiętności oraz przeznaczenia”!), więc nie liczę na logikę. O spektaklu Teatru Narodowego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Dajemy? Dajemy
Destroix

Dajemy? Dajemy
O tym, że wolność jest możliwością

Do czytania / Recenzja
Książka Jarniewicza jest o „się niedaniu”, o tym, że „się nie da”, na co wysuwa pytanie, czy aby na pewno. Co to znaczy, że się nie da, skoro lata 60. mogły? Rzeczy w tym właśnie, że nie mogły, a jednak zrobiły. O „Buncie wizjonerów” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Tak przemija chwała świata
Destroix

Tak przemija chwała świata

Do czytania / Recenzja
„Ja jestem Hamlet” Agaty Dudy-Gracz jest zemstą na „Hamlecie” Szekspira, zemstą na tragedii zemsty. Bliskim mi duchowo manewrem o nazwie „teatrololo”. Cierpkim pokazaniem „jak to wszystko nic nie znaczy”, to całe wielkie życie teatralne. Mógłby być też tytuł „Wiele hałasu o nic”. Nową premierę Teatru Nowego (Poznań) bardzo poleca Maciej Stroiński
Czytaj
Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)
Destroix

Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)

Do czytania / Recenzja
Postanowili, że zrobią Czechowa, czyli najlepiej, ale też najtrudniej. Może nie „Trzy siostry” lub „Wiśniowy sad” – ale „Płatonow”, choć jest „piesą bez tytułu”, też nie jest nieznany. Dramaty Czechowa są totalnie oswojone i totalnie zgrane, i totalnie boskie. Każdy zna się na Czechowie, każdy wie, jak go wystawiać. Spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej w Warszawie w reżyserii Moniki Strzępki recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Fedra
Destroix

Fedra

Do czytania / Recenzja
To jest żywcem niemożliwe, żeby „Fedra” była po prostu o Fedrze, o królowej Aten. Zaraz pewnie się okaże, że ktoś robi sobie jaja, a twórcy tylko udają, że traktują teatr serio, że grają klasykę. Proszę Państwa: wytrzymali. Nikt się nie zgotował. Zrobili „Fedrę” niebędącą beką z „Fedry” ani beką z beki. „Fedra” jest „Fedrą”, jest „Fedrą”, jest „Fedrą”! Spektakl pod tytułem „Fedra” zachwala Maciej Stroiński
Czytaj
MILF-y z Wilka
Destroix

MILF-y z Wilka

Do czytania / Recenzja
Spektakl Glińskiej w Starym ma strukturę „Rashōmona”, filmu Kurosawy: to samo zdarzenie widziane przez różne oczy. W „Pannach z Wilka” wydarzeniem wielokrotnego użytku jest przyjazd Wiktora po 15 latach. Za pierwszym razem aż korki strzelają. Nową premierę Starego Teatru recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Czad: Casbah
Destroix

Czad: Casbah

Do czytania / kultura
Dzisiaj Wielki Czwartek, dzień święcenia krzyżma, wonnego oleju do chrztów i bierzmowań. Jutro, w tak zwany Good Friday, żadnej mszy nie będzie, żadnego święcenia, żadnego kadzenia, trzeba sztachnąć się na zapas, by dotrwać do Wielkiej Nocy. Niechodzący do kościoła mają świeckie wyjście: samemu zostać kadzidłem. O perfumach kadzidlanych od Roberta Piguet pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Miało być fajnie
Destroix

Miało być fajnie

Do czytania / Recenzja
Blacha falista nie jest nie w porządku, szara a praktyczna, niebanalna, jakaś. Scena od razu wygląda jak garaż, co nawet pasuje, bo ATM to trochę warsztat, trochę zwykła hala wyłożona pustakami, mam na myśli cegły. Ten spektakl składa się głównie z blachy falistej. O „Innych ludziach” w reżyserii Grzegorza Jarzyny myśli Maciej Stroiński
Czytaj
Rekolekcje wielkopostne
Destroix

Rekolekcje wielkopostne

Do czytania / Recenzja
Nie wiem, kim jest reżyserka u siebie na mieście, na wyspie, czy jest na przykład ważna, chociaż znana, to przypuszczam, że tak, bo tam się wszyscy znają jeszcze bardziej niż w Krakowie, podobno wszyscy są po imieniu. Bardziej się orientuję, kim jest Una w Polsce: nikim. Ale to niedługo potrwa, to jej nieistnienie w krajowym obiegu, bo właśnie zrobiła megaprzedstawienie. Kielecki spektakl „≈[prawie równo]” obgaduje Maciej Stroiński
Czytaj
Hitler dowiaduje się, że wystawili „Mein Kampf” w Powszechnym
Destroix

Hitler dowiaduje się, że wystawili „Mein Kampf” w Powszechnym

Do czytania / Recenzja
Programowa kontrowera stwarza pewien problem, bo jej programowość szkodzi kontrowersyjności. Trudno być kontrowersyjnym, jeśli chcesz być taki każdym porem skóry. To zupełnie jak wtedy, kiedy ktoś zamierza być na siłę fajny. Spektakl według bestsellera Adolfa Hitlera ocenia, czy fajny, Maciej Stroiński
Czytaj
Nie możesz nie mieć pieniędzy
Destroix

Nie możesz nie mieć pieniędzy

Do czytania / Recenzja
Jestem porażony prostotą tego przedstawienia, które jest PO PROSTU SMUTNE i nie sili się na więcej, na głębiej, na mądrzej. Jest jak kuchnia włoska, która działa tylko wtedy (por. M. Gessler), gdy ma tak dobre składniki, że je tylko zniszczysz, gdy będziesz wydziwiał. O „Śmierci komiwojażera” z Teatru Wybrzeże pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Stary teatr

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Jestem widzem nowego typu i dla mnie to tak wygląda: aktor chce olśniewać, a ja chcę być olśniewany. Uczą się warsztatu, doskonalą warsztat, grają warsztatowo, bez potrzeby mikroportu, a ja warsztat ich doceniam i tę niecyfrową jakość, którą daje tylko teatr i płyta analogowa.
Czytaj
Dla analfabetów: A ja żem jej
Destroix

Dla analfabetów: A ja żem jej

Do czytania / Recenzja
Ta książka, choć jest książką, od początku była gadką i tylko czekała, żeby ją powiedzieć. Takie lubimy najbardziej – niepapierowe. Katarzyna Nosowska, o czym może wiecie, jest artystką słowa, ale śpiewanego, wydobywanego, jest artystką głosu. Książka się zresztą wzięła z gadania na Insta, potem spisanego, a potem przeczytanego. Audiobooka „A ja żem jej powiedziała” słucha Maciej Stroiński
Czytaj
Cute (I’m not cute)
Destroix

Cute (I’m not cute)

Do czytania / Recenzja
„Przekrój” czytają ludzie kulturalni, więc od razu sobie wyjaśnijmy, że „Wojna polsko-ruska” to spektakl buracki. Nie jest może, jak ja, ze wsi, ale z miasta też nie – prędzej z przedmieścia, z osiedla, z mniejszego ośrodka. Wykorzystuje humor kloaczny, fizjologiczny, z zeszytów, spod budki z piwem, z kibla. Przedstawienie Teatru im. Słowackiego w Krakowie poleca obejrzeć Maciej Stroiński Maciej Stroiński
Czytaj
Społeczeństwo jest niemiłe
Destroix

Społeczeństwo jest niemiłe

Do czytania / Recenzja
Nie mogą się zdecydować na tytuł jeszcze bardziej niż autorka, która nadała tylko dwa tytuły. Klasyfikacja gatunkowa – opera – też chyba wynika z niezdecydowania. A istnieje forma pośrednia między operą a operetką i jest to „operka”. Spektaklu „Rechnitz. Opera – Anioł Zagłady” z TR Warszawa nie docenia Maciej Stroiński
Czytaj
Mam dziurę w scenie
Destroix

Mam dziurę w scenie

Do czytania / Recenzja
Od jakiegoś czasu słyszę coraz częściej pojęcie „retrofuturo”. „Jak być kochaną” Leny Frankiewicz to jest chyba dobry przykład użycia pojęcia w dziele. Retrowe granie w panierce z przyszłości. Przedwojenne, wojenne i zaraz powojenne klimaty podane w bezczasie. O przedstawieniu Teatru Narodowego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Patostream

Patostream

Do czytania / Recenzja
„Królestwo” von Triera to był serial o szpitalu, gdzie szpital był „chorszy” od swoich pacjentów. „Królestwo” w Krakowie jest serialem o teatrze, gdzie teatr jest bardziej chory od swoich aktorów. Nową premierę Starego Teatru ogląda za Was Maciej Stroiński
Czytaj
Czad: Dirty Flower Factory
Destroix

Czad: Dirty Flower Factory

Do czytania / kultura
Etykieta typu blacha typu nieśmiertelnik, jakby na wypadek wojny. Bomba atomowa strzeli, a zapach perfum nie zginie i poleca się na przyszłość, na czas postapokalipsy. Pachnie, jak gdyby Czarnobyl wyleciał w powietrze i okazał się kwiaciarnią. Perfumy z kolekcji Kerosene przekłada na słowa Maciej Stroiński
Czytaj
Boy-Żeleński, krytyk
Destroix

Boy-Żeleński, krytyk

Do czytania / kultura
Szanowni Państwo, Boy-Żeleński był pisarzem. W byciu tłumaczem również był pisarzem, w byciu krytykiem również był pisarzem. Nie wiem, czy był pisarzem w swym byciu lekarzem, może wypisywał jakieś totalne recepty? – finał serialu o krytyce teatralnej by Maciej Stroiński
Czytaj
Czytanie zabija
Destroix

Czytanie zabija

Do czytania / Recenzja
Występuje duży problem: wszyscy znają zakończenie, takie jak w książce, takie jak w filmie, takie jak w tytule recy. Trochę to utrudnia wystawienie, bądź co bądź, kryminału. O „Imieniu róży” z Teatru im. Słowackiego w Krakowie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Anty-Tina
Destroix

Anty-Tina

Do czytania / Recenzja
Kto pamięta „Dilberta”, komiks dziejący się w biurze, drukowany w poniedziałek w dodatku o pracy „Gazety Wyborczej”? Dilbert, pracownik biurowy, miał tam koleżankę Tinę, nieogarniętą i często płaczącą. Jej antytezą, jak u Gombrowicza, była anty-Tina, która na przykład rozkręciła ekspres, a spytana: czemu? powiedziała, że dla sportu. Premierę Teatru Nowego w Krakowie pt. „Kobiety objaśniają mi świat” recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Krytyk doktorant
Destroix

Krytyk doktorant

Do czytania / kultura
Teatrologowie wciąż tylko o jednym: co jest opresyjne? Jak pielęgniarki na obchodzie pytają niezmiennie, czy był dzisiaj stolec, tak oni niezmiennie, czy była opresja – S01E02 serialu o krytyce teatralnej by Maciej Stroiński
Czytaj
Dla analfabetów: Inni luje
Destroix

Dla analfabetów: Inni luje

Do czytania / Recenzja
Chciałbym zwrócić Państwa uwagę zwłaszcza na dwa głosy: Pauliny Puślednik i Małgorzaty Bieli. Są to aparaty mowy wyćwiczone, wyszkolone, wychowane na Masłowskiej – audiobooka „Innych ludzi” słucha Maciej Stroiński
Czytaj
Krytyk kotleciarz
Destroix

Krytyk kotleciarz

Do czytania / kultura
Nie będzie po nazwiskach, będzie gorzej: po przywarach. Wszelkie podobieństwo do konkretnych osób i ich brudów za uszami jest nieprzypadkowe, przez nie zawinione – trzyodcinkowy serial o krytyce teatralnej inauguruje Maciej Stroiński
Czytaj
„BURZA Williama Szekspira”, Teatr Narodowy, można zobaczyć
Destroix

„BURZA Williama Szekspira”, Teatr Narodowy, można zobaczyć

Do czytania / Recenzja
Benoit w roli Ariela? Tylko pod warunkiem, że połączyć z Kalibanem, to wtedy tak. Nie muszę wykładać rangi talentu tego aktora, który i Mirandę zagra, jeśli jest potrzeba, i Ryszarda III… „BURZĘ Williama Szekspira”, w reż. Pawła Miśkiewicza recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Home staging
Destroix

Home staging

Do czytania / Recenzja
Proszę Państwa, 13 grudnia 2018 roku skończył się w Polsce postdramatyzm! „Cząstki kobiety” z TR Warszawa chwali Maciej Stroiński
Czytaj
Wcale nie „przefajnowane”!
Destroix

Wcale nie „przefajnowane”!

Do czytania / Recenzja
Główni twórcy wieczoru to nie byli Szymanowski, Treliński i Nowak. Raczej bym powiedział, że Boris Kudlička, Konrad Parol i Marc Heinz: scenografia, ciuchy, światła. O „Królu Rogerze” z Teatru Wielkiego – Opery Narodowej pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Czad: Duro
Destroix

Czad: Duro

Do czytania / kultura
Pierwszy raz poczułem je od aktorki, która okazała się aktorem. O perfumach Nasomatto Duro pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Pięćdziesiąt przykazań

Pięćdziesiąt przykazań

Do czytania / Recenzja
Teatr Powszechny imienia Hübnera bardzo się stara zasłużyć na swoją opinię, ma w swych celach statutowych być królem osiedla. Nie może nie mówić o dyżurnych sprawach, o tych samych, co na Fejsie. Zawsze na żylecie spraw. „Bachantki” w reż. Mai Kleczewskiej recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Najlepsze przedstawienie za Marka Mikosa
Destroix

Najlepsze przedstawienie za Marka Mikosa

Do czytania / Recenzja
W Starym Teatrze pierwsza premiera po tak zwanym wyzwoleniu, w odzyskanym Starym. Jest jak długo planowane dziecko, które po miesiącach badań, prób i błędów, i wypaczeń wreszcie się wzięło i narodziło. I jakoś tak głupio pojechać po noworodku… O „Roku z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej” w reż. Moniki Strzępki pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Boska

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Mai Kleczewskiej ostatnio odbiło i zaczęła robić niedobre spektakle, na pohybel swoim zdolnościom. Ale w spektaklu „Pod presją” z Teatru Śląskiego w Katowicach, inspirowanym „Kobietą pod presją” Johna Cassavetesa, reżyserka wraca do formy.
Czytaj
We Wiedniu: Recenzja dla Józka
Destroix

We Wiedniu: Recenzja dla Józka

Do czytania / Recenzja
Tematem będą sprawy damsko-męskie. Ale właśnie damsko-męskie, a nie męsko-damskie. Powiedziałoby się raczej „Boys & Girls”, tak jak „kawa czy herbata”, jednak pisarz wybrał odwrócenie kolejności, herbata czy kawa, żeby odwrócić kolejność dziobania. O spektaklu „Girls & Boys” z wiedeńskiego Burgtheatru pisze Maciej Stroiński
Czytaj
We Wiedniu: Ödön von Horváth
Destroix

We Wiedniu: Ödön von Horváth

Do czytania / Recenzja
Bohaterka się sprzedaje, lecz po swoim trupie. Żywej jej nie wezmą. Nie będzie żywym towarem, lecz towarem martwym, ciałem na potrzeby zawodowej nekrofilii, to znaczy nauki. Idzie do Instytutu Anatomii oddać się na zwłoki. O spektaklu „Wiara nadzieja miłość” według von Horvátha opowiada Maciej Stroiński
Czytaj
Dla analfabetów: Michaśka
Destroix

Dla analfabetów: Michaśka

Do czytania / Recenzja
Biologiczny król polskich audiobooków kulturowo jest królową. O tym, jak Michał Witkowski czyta na głos własne książki, pisze Maciej Stroiński
Czytaj
We Wiedniu: to na „M”
Destroix

We Wiedniu: to na „M”

Do czytania / Recenzja
Trzy wiedźmy zrobione jak na castle party w Bolkowie, lecz w wersji lady in red, kupią się wokół pentagramu i powiadają: „Heil dir, Macbeth!”. Mnie przeszły ciarki. O „Makbecie” w Wiedniu pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Il miglior fabbro
Destroix

Il miglior fabbro

przekrój poleca / Artykuł
Sacha Pecaric, rabin, tłumacz, poliglota, tym się różni od innych rabinów dzisiejszego świata, że mówi dobrze po polsku, i nie tylko mówi, lecz też można go usłyszeć. Wykłady o judaizmie dla początkujących poleca Maciej Stroiński
Czytaj
Arystokracja aktorstwa. Fanfara
Destroix

Arystokracja aktorstwa. Fanfara

Do czytania / kultura
Dużo oglądam po Polsce spektakli i na ile się znam, na ile widziałem, na tyle mogę powiedzieć z ręką na klawiszach, że Anna Kłos jest czołową przedstawicielką swojego zawodu, jest „najgrubszą” aktorką teatralną w Polsce bez względu na płeć, bez względu na wagę. Zachwyca się Maciej Stroiński
Czytaj
Robimy TEATR
Destroix

Robimy TEATR

Do czytania / Recenzja
Szczepan Twardoch zachwycony tym półwłasnym dziełem najlepiej dowodzi, że miłość jest ślepa, zwłaszcza miłość półwłasna. O powieści „Drach” wystawionej w Teatrze Śląskim pisze Maciej Stroiński
Czytaj
O umieraniu
Destroix

O umieraniu

Do czytania / Recenzja
Idzie święto Wszystkich Świętych i przy tej okazji przypomniałem sobie „Króla Leara” Jana Klaty. O teatrze na Zaduszki pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Okres piaszczysty
Destroix

Okres piaszczysty

Do czytania / Recenzja
Mirek Kaczmarek, najbardziej zapracowany artysta teatru w Polsce, przechodzi ostatnio przez okres piaszczysty. W jeden weekend widziałem dwie jego scenografie zrobione na bazie piasku. O „Trojankach” Jana Klaty mądrzy się Maciej Stroiński
Czytaj
Radziecka szkoła
Destroix

Radziecka szkoła

Do czytania / Recenzja
Gombrowicz nie żartował, że nie chodzi do teatru. Otóż gdyby chodził, pisałby inne dramaty, bardziej do ludzi, bardziej do widowni. Ale Eimuntas Nekrošius zrobił z jego „Ślubu” fajne przedstawienie, o którym pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Uff
Destroix

Uff

Do czytania / Recenzja
Jerzy Jarniewicz, autor tłumaczeń i przekładoznawca, wydał właśnie tomik o tym, że będąc tłumaczem typu literackim, wolno być artystą, a nawet wypada. Książkę „Tłumacz między innymi” polecają „Przekrój” i Maciej Stroiński
Czytaj
Trzy minus
Destroix

Trzy minus

Do czytania / Recenzja
A tak czekałem na to przedstawienie! „Trzech sióstr” z Teatru Jaracza w Łodzi nie lubi Maciej Stroiński
Czytaj
Ultralowe: Anna Dymna
Destroix

Ultralowe: Anna Dymna

Do czytania / kultura
Mógłbym wystukać po prostu: Anna Dymna, a resztę każdy sobie sam dopowie, bo każdy ma wobec tej aktorki swoją własną lowe – finał cyklu o aktorach Starego Teatru by Maciej Stroiński
Czytaj
Pinky & the Brain
Destroix

Pinky & the Brain

Do czytania / Recenzja
„Tchnienie” należy do tej fali aktorskich spektakli początku sezonu, gdzie rządzą duety na tematy związkowe. „Związek” nie znaczy zawodowy, tylko małżeński – debiut reżyserski aktora Grzegorza Małeckiego omawia Maciej Stroiński
Czytaj
Pogadali
Destroix

Pogadali

Do czytania / Recenzja
Katarzynę Herman widziałem pierwszy raz na scenie, a wiecie, jak to jest z miłością od pierwszego wejrzenia, ciężko ją wyjaśnić… Spektakl „Koniec miłości” z Teatru Polskiego w Bydgoszczy recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Lowe: Anna Radwan

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
W przypadku Anny Radwan pierwsze, co się rzuca w oczy, rzuca się w uszy. GŁOS. Niekoniecznie idzie mi o śpiewanie, mam na myśli monologi, nieważne, ile razy powiedziane, zawsze tak samo wbijające w fotel.
Czytaj
Lowe: Gałkowska
Destroix

Lowe: Gałkowska

Do czytania / kultura
Nigdy nie wiadomo, jak ona to robi, skąd ona to bierze w sobie, gdzie zrobiła risercz do zagrania trupa. Chyba że wtedy, kiedy była pokojówką w domu spokojnej starości – „Lowe” S02E05 o Małgorzacie Gałkowskiej by Maciej Stroiński
Czytaj
Firestarter
Destroix

Firestarter

Do czytania / kultura
Jan Klata otrzymał Europejską Nagrodę Teatralną. Gratulują „Przekrój” i Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Ruciński
Destroix

Lowe: Ruciński

Do czytania / kultura
Zbigniew Ruciński nie należy do krakówka. Jest dobrym artystą, a być dobrym i Z KRAKOWA to się nie da naraz. Tak pojęte miasto Kraków jest rzadkim przykładem lansu na bycie dziadersem – „Lowe” S02E04 by Maciej Stroiński
Czytaj
Seks
Destroix

Seks

Do czytania / Recenzja
Gdyby świat akademicki składał się z tak pięknych, seksownych i uroczych osób jak Burton i Taylor lub jak Dracz i Kasprzyk, miałbym o nim lepsze zdanie – „Kto się boi Virginii Woolf?” z Teatru Polonia recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Sakrofaza
Destroix

Sakrofaza

Do czytania / Recenzja
Cadyka Dawida może kojarzycie – to ten pochowany na zapleczu spożywczego. Oczywiście nie tak to było, kiedyś był tam cmentarz, tylko po wojnie sklep się nabudował. Żywot słynnego chasyda z Lelowa, wreszcie w wersji polskiej, poleca Maciej Stroiński
Czytaj
Ale grafo
Destroix

Ale grafo

Do czytania / Recenzja
U nas w tym sezonie wszystko będzie z Grecji. Niby wiadomość niełamiąca, nieurywająca, bo teatr w ogóle jest tak jakby z Grecji, ale nie zawsze jest stamtąd tak bardzo i tak dosłownie, jak będzie tym razem – o tegorocznej premierze na rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Jaśmina
Destroix

Lowe: Jaśmina

Do czytania / kultura
Tak jak Jaśmina Polak miała tylko Kalina Jędrusik, że wystarczyło wypowiedzieć imię. Jaśmina jest tylko jedna! – S02E03 serialu o aktorach Starego Teatru by Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Bielenia
Destroix

Lowe: Bielenia

Do czytania / kultura
W stolicy debiutował w ogromnym pampersie i jakkolwiek to zabrzmi, wypełnił zadanie. Zagrał starca u Platona – S02E02 serialu o aktorach Starego Teatru prezentuje Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Pusia
Destroix

Lowe: Pusia

Do czytania / kultura
O aktorach hollywoodzkich, o Merylach Streepach, Heathach Ledgerach, Philipach Seymourach Hoffmanach, mówi się „larger than life”. O Paulinie Puślednik powiemy coś więcej: większa jest NIŻ TEATR. Drugą część cyklu o aktorach Starego Teatru rozpoczyna Maciej Stroiński
Czytaj
Bociany wracają
Destroix

Bociany wracają

Do czytania / kultura
Wiecie, że Stary wygrał swoją sprawę, że dosłownie WYGRAŁ ŻYCIE, bo bez tej wygranej raczej by już nie żył. Wiecie, że wygrał, ale może JAK nie wiecie. Jak oni to zrobili, Rada Artystyczna? Zwycięstwo Starego Teatru nad śmierciożercami fetuje Maciej Stroiński
Czytaj
I teatrzyk się nie udał
Destroix

I teatrzyk się nie udał

Do czytania / Recenzja
Jest to teatr młodzieżowy w tym prostym znaczeniu, że młodzież i tak go zaliczy metodą wycieczki, ale czy z przyjemnością i wybuchem śmiechu – nie wiem, nie wiem! O premierze zamykającej sezon w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy („Ferdydurke” w reż. Magdaleny Miklasz) pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Pa, pa dla sezonu

Do czytania / Felieton
W mijającym sezonie sceną wiodącą teatru polskiego był po prostu Facebook. Tam się odbywały najgorętsze przedstawienia, performansy tożsamości, interakcje po nazwiskach. Podsumowanie sezonu teatralnego 2017–2018.
Czytaj
Ona mówi za mnie
Destroix

Ona mówi za mnie

Do czytania / Recenzja
Needcompany są z Belgii, ale pozostają w wiecznej trasie występowej. Pieszczochy festiwalowe. Pojechałem sprawdzić, czy nie są wydmuszką, sztucznie rozdmuchaną na potrzeby towarzystwa – o „Wojnie i terpentynie” z festiwalu Malta pisze Maciej Stroiński Maciej Stroiński
Czytaj
Wszyscy chorzy albo martwi
Destroix

Wszyscy chorzy albo martwi

Do czytania / Recenzja
Wyjeżdżamy” to dzieło dla wiernych fanów chcących nowego tego samego. Aseptyczny, eklektyczny, zblazowany teatr. O nowej polskiej premierze Krzysztofa Warlikowskiego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
100% Kraków
Dla głowy i ciała

100% Kraków

przekrój poleca / Artykuł
Jeśli coś jest już krakowskie, niech takie będzie, mówiąc po krakowsku, W OPÓR. Antykwariat Abecadło polecają „Przekrój” i Maciej Stroiński
Czytaj
Będą Państwo zadowoleni
Destroix

Będą Państwo zadowoleni

Do czytania / Recenzja
Plakat do spektaklu znalazł oczywiście swoich obrażonych, którzy nie pamiętają – a może nigdy nie wiedzieli – że Michał wcale nie był taki Anioł! Inscenizację Starego Testamentu w reż. Agaty Dudy-Gracz recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Boys will be boys

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Jeśli władze polskie nie mają lepszego pomysłu na nasze obchody stulecia niepodległości, niech chociaż ściągają od Brytoli.
Czytaj
Kabaret warszawski
Destroix

Kabaret warszawski

Do czytania / Recenzja
Osoby dramatu muszą sobie odpuścić dramatyczne pauzy, zamulanie na fotelach i bezgłośną rozpacz. Takie przyszły czasy, że nawet postaciom Antona Czechowa nie jest dane się dołować i nudzić w spokoju – o „Wujaszku Wani” w reż. Iwana Wyrypajewa pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Boys boys boys!
Destroix

Boys boys boys!

Do czytania / Recenzja
Teatr Polski w Warszawie od jakiegoś czasu jest teatrem pół-Narodowym, z wkładem ministerstwa, i Strzępka przyjęła strategię jak na początku w Narodowym Starym. Wyreżyserowała wielki i dobrze zrobiony spektakl na tematy narodowe – o sztuce „Król” na podstawie powieści Szczepana Twardocha pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Liryka, epika, DRAMAT

Do czytania / Felieton
To nie jest normalne! Czy już tylko w szkole literatura dzieli się na TRZY rodzaje?
Czytaj
Oberwanie dziury
Destroix

Oberwanie dziury

Do czytania / Recenzja
Czegoś takiego jeszcze nie widziałem. Dalej zresztą „nie widziałem”, bo tego spektaklu po części nie widać! Ale co byś zrobił, żeby wytworzyć atmosferę grozy? Też byś zgasił światło – nową premierę TR Warszawa, „Strach” w reżyserii Małgorzaty Wdowik, recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Masz gdzie?
Destroix

Masz gdzie?

Do czytania / Recenzja
Pierwszy w historii spektakl w reżyserii promptera. Nie ma ucieczki przed tekstem Nowaczyńskiego; gdziekolwiek aktor spojrzy, tam go tekst dopadnie. Jest to chwyt z epoki, bo gdy premierę trzaskano nową co piątek, sufler był najważniejszą składową obsady – o pierwszym polskim spektaklu Klaty po odejściu ze Starego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
To są nasze billboardy

To są nasze billboardy

Do czytania / Recenzja
Jeżeli nie lubisz wierszy, przeczytaj ten i wtedy powiedz. Bo ten „nie jest taki”, ten Wam nie grozi na języku polskim, nie róbcie sobie uprzedzeń – na temat poematu Doroty Masłowskiej wypowiada się Maciej Stroiński
Czytaj
Teatr sirotka
Destroix

Teatr sirotka

Do czytania / Recenzja
Tu przejdziesz trzy kroki, tutaj lewy profil proszę, a tu dziesięć decybeli więcej. Oni teatr robią czy lek według receptury? – o „Wątpliwości” z Teatru Śląskiego pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Elementarne zadania aktorskie
Destroix

Elementarne zadania aktorskie

Do czytania / Recenzja
Debiut wyszedł Karasińskiej tak jak mało komu, chyba tylko Paweł Świątek i Grzegorz Jarzyna, i może Jan Klata mieli podobne ssanie na dzień dobry. Co teraz z nią będzie, czy skończy jak Klata, na tak zwanym dużym plusie, czy może jak Świątek? – spektakl „2118. Karasińska” z Nowego Teatru w Warszawie recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Może Jarzyna nigdy nie był dobry?
Destroix

Może Jarzyna nigdy nie był dobry?

Do czytania / Recenzja
Gdy „Uroczystość” wraca do repertuaru, mamy nie tyle wznowienie spektaklu, ile jego rekonstrukcję albo nawet zmartwychwstanie – na temat słynnego przedstawienia Grzegorza Jarzyny marudzi Maciej Stroiński
Czytaj
Materiał własny

Materiał własny

Do czytania / Recenzja
Oglądanie kabaretu robionego live ma coś z czekania na krew, że się aktor nie tylko zgotuje albo ugotuje, ale też wysypie, spali lub udławi – o Wycieczkach Osobistych improwizujących na temat „Przekroju” opowiada Maciej Stroiński
Czytaj
Sama w domu

Sama w domu

Do czytania / Recenzja
Wbrew zapowiedziom i wbrew tytułowi nie jest to o #metoo ani o opresji. Ludzie zrobili ten spektakl, nie media społecznościowe – przedstawieniem „Pod presją” z Teatru Śląskiego zachwyca się Maciej Stroiński
Czytaj
New queen in town
Destroix

New queen in town

Do czytania / Recenzja
Blanche przybywa do jakiejś odmiany squatu, co jasno tłumaczy, czemu wszyscy zblatowani i czemu takie warunki. „To są Pola Elizejskie???” – o „Tramwaju zwanym pożądaniem” z Teatru Miejskiego w Gliwicach pisze Maciej Stroiński
Czytaj
„Idiota”, Teatr Narodowy, trzeba zobaczyć
Destroix

„Idiota”, Teatr Narodowy, trzeba zobaczyć

Do czytania / Recenzja
Benoit, Bonaszewski, Frycz, Kluźniak i Press. Teatralny Real Madryt – o „Idiocie” z Teatru Narodowego w Warszawie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Gangsta’s Paradise
Destroix

Gangsta’s Paradise

Do czytania / Recenzja
Na tyle sposobów dałoby się skopać tytułową rolę w „Karierze Artura Ui”… Większość facetów aktorów poszłaby w „prawdziwe męstwo” lub w drobne cwaniactwo – premierę Teatru im. Słowackiego w Krakowie opisuje Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Krew i wódka

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Na tej imprezie jak już piją, to konkretnie. Krew i alkohol leją się litrami, z tym że udawane, bo to jednak teatr. Pi­cie jest na smutno, na wesoło i na morderczo. Pierwszy raz w życiu widziałem „kaca mordercę”, który nie był metaforą, oraz „zaliczanie zgonu”. Na epickich balangach, jak wiadomo, się umiera.
Czytaj
Panie i panowie
Destroix

Panie i panowie

Do czytania / Recenzja
Zaliczyłem w Poznaniu dwuczęściowy wieczór. W pierwszym spektaklu sami faceci, w drugim sami niefaceci – o „Dwunastu gniewnych ludziach” w reż. Radka Rychcika pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Dup.
Destroix

Dup.

Do czytania / Recenzja
Ona umiera, bowiem bez niego nie może, a on dlatego, że nie może z nią – „Plac Bohaterów” z Teatru Jaracza w Łodzi recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Widać? Słychać?
Destroix

Widać? Słychać?

Do czytania / Recenzja
Spektakl jest niefajny, ale bardzo fajnie, że w ogóle powstał. Bo dzięki temu, że aktorzy grają, że nie robią jatki typu wrocławskiego, Stary ma szansę nie paść ofiarą swojej dyrekcji – o „Masarze” ze Starego Teatru pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Życie seksualne Greków
Destroix

Życie seksualne Greków

Do czytania / Recenzja
Garbaczewski się ogarnął. Zrobił PRZEDSTAWIENIE, teatr z rękami i nogami – „Ucztę” z Nowego Teatru w Warszawie recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Powolne dziadzienie arcydzieł
Destroix

Powolne dziadzienie arcydzieł

Do czytania / Recenzja
To, że „Anioły” Warlikowskiego są boskim spektaklem, że są arcydziełem, hitem i szczytowaniem polskiego teatru – to na pewno wiecie. Ale może nikt Wam nie powiedział, że są tym wszystkim, jeśli mamy teraz 2010 – o słynnych, do dziś granych „Aniołach w Ameryce” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Destroix

Zweiga po angielsku

Do czytania / kultura
Niedawno dotarło do mnie, że po angielsku jest wszystkiego więcej. Czytałbym. Radzi Maciej Stroiński
Czytaj
Mało zrozumiałem, ale się wypowiem
Destroix

Mało zrozumiałem, ale się wypowiem

Do czytania / Recenzja
Szekspir po czesku nie jest jakiś bardziej śmieszny. „Miarka za miarkę” ma tak w ogóle, że trochę nie wiadomo, czy śmiać się, czy płakać. Rozwiązanie Klaty: kombo. I śmiać się, i płakać – o praskiej premierze Jana Klaty, pierwszej po dyrekcji w Starym, pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Tenebrae
Destroix

Tenebrae

Do czytania / Recenzja
Kielce nareszcie przeprosiły się ze Strzępką. Za poprzedniego dyrektora wywaliły ją z roboty, z zaczętego i niedokończonego procesu twórczego, teraz nikt jej nie podskoczy. It’s never too late to say I’m sorry – o „Ciemnościach” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach i Teatru IMKA w Warszawie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Nie ma o czym mówić
Destroix

Nie ma o czym mówić

Do czytania / Recenzja
Nie chce mi się o tym gadać, bo mnie poziom tego dzieła zwyczajnie obraża. Czuję się, jakby na targu ktoś chciał mnie przekonać do zakupu i spożycia już zzieleniałej wołowiny – o „Domu Bernardy A.”, pierwszej premierze Starego Teatru za dyrekcji Marka Mikosa, pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Frajczyk
Destroix

Lowe: Frajczyk

Do czytania / kultura
Mówiło się o niej na mieście, gdy była jeszcze studentką. Miała tak zwany buzz, tak zwane bzyczenie w branży, branża zabzyczała, że jest jakaś nowa fajna. I nikt się nie zdziwił, że ją Klata wziął na etat – S01E06 serialu o zespole Starego Teatru pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Obowiązki mam hipsterskie
Destroix

Obowiązki mam hipsterskie

Do czytania / kultura
Teatralny Paszport „Polityki” poszedł do Michała Borczucha. To znaczy do kogo? Pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Czarnik

Lowe: Czarnik

Do czytania / kultura
Od niego ruszyło prawdziwie nowe w Starym. Był twarzą dwóch najgłośniejszych spektakli za wczesnego Klaty: „Bitwy Warszawskiej 1920” i „Do Damaszku”. Teraz odchodzi z zespołu – S01E05 serialu o zespole Starego Teatru by Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Krzanowska
Destroix

Lowe: Krzanowska

Do czytania / kultura
Nie wiem, jak ona to robi, że choć zachowuje dystans, to nawet na chwilę nie wypada z przeżywania. Coś w jej wykonie dzieje się naprawdę, obok scenariusza. Z aktorami nigdy nie wiadomo, co oni sobie tam naprawdę myślą – S01E04 serialu o zespole Starego Teatru by Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Majnicz
Destroix

Lowe: Majnicz

Do czytania / kultura
Lead: Majnicz to jest taki aktor, któremu „nie robi”, mała, duża rola – on wyciśnie swoje. Stał sobie z tyłu, walił w bębenek i skutecznie odwracał uwagę od akcji na przodku – S01E03 serialu o aktorach Starego Teatru przedstawia Maciej Stroiński
Czytaj
Jest czym pisać
Destroix

Jest czym pisać

Do czytania / kultura
Zaprojektowana w 1971 roku przez twórcę polskich banknotów, skrojona na miarę. O polskiej czcionce Bona Nova pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Zawadzka
Destroix

Lowe: Zawadzka

Do czytania / kultura
Aktorka żyleta, aktorka petarda, aktorka torpeda. Tak o niej mówią reżyserzy, nie wiem, czy publicznie, ale od tego ja jestem, żeby kolportować plotki – drugi odcinek cyklu o aktorach Starego Teatru przedstawia Maciej Stroiński
Czytaj
Lowe: Chrząstowski
Destroix

Lowe: Chrząstowski

Do czytania / kultura
Strzępka też zauważyła w Juliuszu Chrząstowskim, że w nim „nie ma mroku”. Chyba że czegoś nie wiem. Ale serio, nie ma, granie na przykład Feliksa Dzierżyńskiego byłoby nie po warunkach – pierwszy odcinek cyklu o aktorach Starego Teatru przedstawia Maciej Stroiński
Czytaj
Kto mu zabroni?
Destroix

Kto mu zabroni?

przekrój poleca / Artykuł
Jaś Kapela to jest bardziej wydarzenie niż literatura, bardziej testowanie, ile jeszcze można, wyciąganie wniosku z faktu, że literaturze wolno. Innymi słowy, poeta wolności. Wydał tomik pod choinkę. Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Michał Witkowski!

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Ja akurat bardzo lubię Boże Narodzenie, ale rozumiem, że są inni ludzie. I ten felieton będzie właśnie dla nich.
Czytaj
Lowe: zapowiedzi
Destroix

Lowe: zapowiedzi

Do czytania / kultura
Reżyserów i tym podobnych mało kto kojarzy. I to jest w ogóle bullshit, że polski teatr jest teatrem reżyserskim. Ja tam reżyserów na scenie nie widzę, nie oni robią na przodku! – cykl artykułów o aktorach teatralnych pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Jeszcze można

Jeszcze można

przekrój poleca / Artykuł
Dyrektorzy tracą i dostają pracę, a „Rodzeństwo” jakoś żyje. W styczniu w Starym Teatrze pokazy kultowego przedstawienia Krystiana Lupy. Maciej Stroiński
Czytaj
Coś nie pykło

Coś nie pykło

Do czytania / Recenzja
Pytacie w listach, czy Ewa Skibińska pokazuje piersi. Gra żonę woźnego, to co ma nie pokazywać? – „Proces” Krystiana Lupy omawia Maciej Stroiński
Czytaj
COŚ DOBREGO WE SŁOWAKU
Destroix

COŚ DOBREGO WE SŁOWAKU

Do czytania / Recenzja
Skoro artysta jest tak dobry, jak jego ostatnie dzieło, to można powiedzieć, że Świątek jest spoko – „Bolesława Śmiałego” w reż. Pawła Świątka recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Co jest nie tak?
Destroix

Co jest nie tak?

Do czytania / Recenzja
To nigdy nie było ważne, czy Strzępka-Demirski to jest „słuszny” teatr, bo był najzwyczajniej dobry. Mogłeś się nie zgadzać, ale nie mogłeś nie lubić. „K.” jest tylko słuszne, tylko do zgadzania – o nowej premierze Teatru Polskiego w Poznaniu pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Umi
Destroix

Umi

Do czytania / Recenzja
Teatr środka lub mieszczański to już od dawna nie obelga. W czasach, gdy coraz mniej reżyserów po staroświeckiemu „umi” – o „Harper” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach pisze Maciej Stroiński
Czytaj
470 tysięcy
Destroix

470 tysięcy

Do czytania / Recenzja
O Agacie Dudzie-Gracz można powiedzieć, że jest artystą totalnym. W jednym sezonie zrobiła najlepszy i najgorszy spektakl sezonu – o „Makbecie” z Teatru Capitol we Wrocławiu pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Od czego jest aktor?
Destroix

Od czego jest aktor?

Do czytania / Recenzja
Recenzenci, gdy nie wiedzą, co powiedzieć, mówią, że „tekst okazuje się zaskakująco aktualny”. Ale tu naprawdę się taki okazuje – o „Szewcach” ze Starego Teatru w Krakowie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Tera ja
Destroix

Tera ja

Do czytania / Recenzja
Już sobie spokojnie spałem, już myślałem o czym innym, a tu ktoś – kobieta – zaczyna grać dobrze – o spektaklu dyplomowym „Efekt” z Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
A to kiedyś zrobił Lupa!
Destroix

A to kiedyś zrobił Lupa!

Do czytania / Recenzja
Było mi strasznie głupio w tym pierwszym rzędzie, że aktorzy tak wyraźnie cisną na dowcip, a ja się nie śmieję. Siedziałem pod reflektorem, licząc, że spadnie i mnie zabije – nowy spektakl Teatru Śląskiego w Katowicach recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Gdyby Pina to widziała, to by padła
Destroix

Gdyby Pina to widziała, to by padła

Do czytania / Recenzja
Dzieło jest o Pinie Bausch, tancerce z RFN-u, tej samej, co w filmie Wendersa. Dowiadujemy się, że lubiła palić i zajarała się na śmierć – o wałbrzyskim przedstawieniu „Gdyby Pina nie paliła, to by żyła” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Wielka dama tańczy sama

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Nie wiem, co Państwo robili w wakacje. Ja plotkowałem. Bo dla mnie, teatromana, wakacje oznaczają, że nie ma niczego. Ja nie oglądam, aktorzy nie grają, no po prostu zęby w ścianę.
Czytaj
Przemazywanie
Destroix

Przemazywanie

Do czytania / Recenzja
Bóg na scenie jest kobietą, lepiej: dziewczynką, i czasowniki daje w formie żeńskiej. To pewnie dlatego, że Elohim po hebrajsku to nie jest mężczyzna, tylko liczba mnoga – o Księdze Rodzaju w inscenizacji Michała Zadary pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Wszędzie
Destroix

Wszędzie

Do czytania / Recenzja
Komplementować Jandę to jak słodzić colę – czyli po co? No, ale nie moja wina, że dobrze zagrała – spektakl „Matki i synowie” z Teatru Polonia w Warszawie recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Andrzej Plata
Destroix

Andrzej Plata

Do czytania / Recenzja
Bohaterowie mówią głupim tekstem, bo pewnie są głupi, ale to nie szkodzi, bo tak naprawdę nie bohaterowie, tylko aktorzy mówią. Andrzej Plata mówi – o spektaklu „Zabić celebrytę” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Ja Szekspira nie wystawię?
Destroix

Ja Szekspira nie wystawię?

Do czytania / Recenzja
Gertruda gra Ofelię, Hamlet jej mówi, żeby poszła do burdelu, po czym ją zabija, po czym ona zabija jego – o Hamlecie w reż. Olivera Frljicia na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku Maciej Stroiński
Czytaj
Rok szkolny skończony
Destroix

Rok szkolny skończony

Do czytania / kultura
Tyle w tym sezonie było niefajnego, że słabo się robi, gdy o tym pomyśleć, więc może zrobię jak Scarlett O’Hara i pomyślę o tym jutro – sezon teatralny 2016–2017 podsumowuje Maciej Stroiński
Czytaj
Więcej ich mama nie miała
Destroix

Więcej ich mama nie miała

Do czytania / Recenzja
Gala to taki format teatralny jak Szalone nożyczki, twórca jeździ z tym po świecie i „wpisuje miasta”. Koncept staje się jasny już przy drugim wykonawcy: że tańczyć każdy może – o spektaklu Jérôme’a Bela w Nowym Teatrze w Warszawie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Trudne sprawy
Destroix

Trudne sprawy

Do czytania / Recenzja
„Powszechny” jest najbardziej lewicowym teatrem we wsi, łącznie z bufetem. Nawet byśmy powiedzieli: tradycyjnie lewicowym, serwującym sztuki o dojrzewaniu klasowym. „Upadanie” podano w estetyce dokudramy lub „Lehrstücke”, więc na waszym miejscu atrakcji bym nie oczekiwał. Będzie łyso na scenie i prosto w przekazie. Spóźniłem się 15 minut i ominęła mnie scena erotyczna. Ale Ewa Skibińska często się rozbiera, więc krzywdy nie było – „Upadanie” z Teatru Powszechnego recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Małe jest piękne
Destroix

Małe jest piękne

Do czytania / Recenzja
Leszno rok temu otworzyło sobie teatr, najmłodszy obecnie państwowy w Polsce. Byłem u nich na inauguracyjnej Dulskiej – wintydżowa, ale spoko. Często u nich reżyserują aktorzy, może dlatego, że aktorka jest dyrektoressą artystyczną. O „Małych zbrodniach małżeńskich” pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Bless you
Destroix

Bless you

Do czytania / Recenzja
O „Fantazji” Anny Karasińskiej w TR Warszawa pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Diva assoluta i teatr, który nie musi, ale może
Destroix

Diva assoluta i teatr, który nie musi, ale może

Do czytania / Recenzja
„Dom Bernardy Alba” Federico Garcíi Lorki w reż. Magdaleny Miklasz w Teatrze Nowym im. T. Łomnickiego w Poznaniu recenzuje – Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Autokefalia

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Ten numer „Przekroju” ma Państwu towarzyszyć na wakacjach, a u mnie może nie smutno, ale jednak na poważnie będzie, jakbym nie ja pisał, więc czytajcie bliżej września, bliżej sezonu grypowego. Wtedy ten felieton może będzie już uroczo nieaktualny (czego mu życzę), bo wszystko się jakoś ułoży.
Czytaj
Jego aktorstwo
Destroix

Jego aktorstwo

Do czytania / Recenzja
Czyżby w Krakowie nie dało się żyć, a dało się tylko pamiętać? Maciej Stroiński
Czytaj
Nie lubię Holokaustu
Destroix

Nie lubię Holokaustu

Do czytania / Recenzja
Doktorat pisałem o Żydach i na otwarciu przewodu komisja mnie spytała, czemu nie o Holokauście. Zrobiłem pauzę, zajrzałem w głąb siebie i wyjaśniłem: „Bo nie lubię”. Wryło ich, ale co miałem powiedzieć? Maciej Stroiński
Czytaj
Najpolściej
Destroix

Najpolściej

Do czytania / Recenzja
Przygrywa muzyka pastewna, więc od razu się rozluźniasz, niby teatr, a nie trzeba się spinać. To oczywiście trik ze strony twórców, którzy wciągają nas w swój świat, żeby potem zrobić nam różne rzeczy z głową, ale proszę się nie martwić, będą Państwo zadowoleni – o przedstawieniu „Będzie pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk” Agaty Dudy-Gracz w Teatrze Nowym w Poznaniu pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Picie na smutno
Destroix

Picie na smutno

Do czytania / Recenzja
Spektakl „robi nam to” metodą klasyczną, najpierw bawi i wciąga, żebyśmy potem pozwolili się przeczołgać. Im więcej jest wypite, tym się smutniej robi, a finałowe „pospanie” wynika z przeholowania. A Klata jako dyrektor na wylocie? Ale Wróg ludu był nawet bardziej pożegnalny, między nami mówiąc – o Weselu Jana Klaty w Starym Teatrze w Krakowie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Massive attack
Destroix

Massive attack

Do czytania / Recenzja
Spektakl nie był nudny, ale głupi bardzo. I wtedy, na premierze, nikt nie dymił przed wejściem. O Klątwie Olivera Frljicia w Teatrze Powszechnym w Warszawie pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Prawdziwe męstwo
Destroix

Prawdziwe męstwo

Do czytania / Recenzja
Opowieść o przedstawicielach klasy czytającej (naukowiec, bibliotekarka) przenoszących się za miasto i nawet nieprzypuszczających, co to w sumie znaczy – spektakl „Sąsiedzi” Andrzeja Sadowskiego recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Plastiki
Destroix

Plastiki

Do czytania / Recenzja
Przedstawienie może i stawia diagnozę, ale proszę się nie martwić, śmieszki są – spektakl w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Triumf woli
Destroix

Triumf woli

Do czytania / Recenzja
Tysiąc historii, historyjek, „każda swoje”, to o czym to, za przeproszeniem, jest? O przenoszeniu gór – i dosłownie, i metaforycznie. Na tym mniej więcej polega wiara, że coś jest niemożliwe, że czegoś się nie da, więc dlatego wierzysz – spektakl Moniki Strzępki recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Dybuk
Destroix

Dybuk

Do czytania / Recenzja
Dystans, proszę Państwa. Brak dystansu szkodzi – spektakl w reżyserii Anny Smolar, według tekstu Ignacego Karpowicza recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Każdy dostanie to, w co wierzy
Destroix

Każdy dostanie to, w co wierzy

Do czytania / Recenzja
Jednak jeśli, tak jak ja, cenisz sztukę niewysoką i bezobciachową, to będziesz zadowolona. Spektakl w reżyserii Wiktora Rubina recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Maciej
Stroiński
Maciej Stroiński

Kujony i bezobciachowcy

Kwartalnik / Felieton z Kwartalnika
Też ich nie lubicie! Wcale nie za bycie lepszym, lecz za bycie nudnym. I teraz sobie wyobraź, że kupiłeś na nich bilet. Bilet, który będąc do teatru, no nie jest niedrogi. Szedłeś z tym biletem na przeżycie artystyczne i, za przeproszeniem, gdzie jest twoje przeżycie?
Czytaj
Siódemka

Siódemka

Kwartalnik / Recenzja
Postdramatycy dobrze mówią, że teatr ma niezależną od wszystkiego siłę rażenia i taka sobie literatura może udać się na scenie. Maciej Stroiński
Czytaj
Zrób sobie
Destroix

Zrób sobie

Kwartalnik / Recenzja
„Zrób sobie” to balanga, której nawet nie trzeba filmować, żeby była teledyskiem. Pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Kieł

Kieł

Kwartalnik / Recenzja
Spektakl wciąga, niekoniecznie w przyjemnym znaczeniu. Recenzuje Maciej Stroiński
Czytaj
Czekając na Godota
Destroix

Czekając na Godota

Kwartalnik / Recenzja
Borczuch zrobił przedstawienie na złość – o zachowywaniu integralności. Kolejne w swoim dorobku dzieło teatrologiczne, a nie teatralne. Maciej Stroiński