Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

Szanowni Państwo!

Wiele osób spośród naszych Czytelników i Czytelniczek wybiera tradycyjną drukowaną wersję kwartalnika, ale są także tacy, którzy coraz częściej korzystają z nośników elektronicznych. Dlatego wprowadzamy cyfrową wersję „Przekroju”. Zapraszamy do wykupienia prenumeraty, w której ramach proponujemy nieograniczony dostęp do aktualnych i archiwalnych wydań kwartalnika.

Ci z Państwa, którzy nie zdecydują się na prenumeratę, będą mieli do dyspozycji bezpłatnie 3 „Przekrojowe” teksty oraz wszystkie rysunki Marka Raczkowskiego, krzyżówki, recenzje, ilustracje i archiwalne numery z lat 1945–2000. Zapraszamy do lektury!

wykup prenumeratę cyfrową
teatr
1972 wyniki
1972 wyniki
Kwartalnik
Kwartalnik
Kwartalnik / kultura
Cud na pustyni
Cud na pustyni
Kwartalnik / kultura

W roli głównej: Alojzy Gżegżółka, w roli epizodycznej: Niemowlę płci męskiej. Napisał

Konstanty Ildefons Gałczyński

Kwartalnik / kultura
Co aktor ma nagie latem?
Co aktor ma nagie latem?
Kwartalnik / kultura

Nagość w teatrze to temat rzeka, temat Amazonka, i niewykluczone, że jest osiowym tematem, gdy chodzi o teatr. Może przedstawienia dzielą się po prostu na kostiumowe oraz rozbierane?

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
Lowe: Haja
Lowe: Haja
Do czytania / kultura

Małgorzata Hajewska jest muzą artystów, lecz w bardzo specjalnym sensie, w jakim tylko Tilda Swinton mogła być muzą Jarmana. Jest aktorką zawodową – i zupełnym zaprzeczeniem „z zawodu aktorki”. O wybitnej, a żyjącej artystce teatru pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Car jest ubrany
Car jest ubrany
Do czytania / Recenzja

„Borys Godunow” z Teatru Polskiego jest tak jakby teledyskiem: lyricsy napisał Puszkin, a zadaniem reżysera jest walić po gałach. W takim wypadku nie da się oszczędzać. Ten tekst częściej wystawiają sceny operowe i tu też jest coś z opery, coś z jej nadmiaru. Najdroższą premierę w Polsce krytykuje pozytywnie

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Recenzja owacja
Recenzja owacja
Do czytania / Recenzja

Hedda Gabler Ibsena sama już nie wie, co robi, pozna po owocach. Ja się jej nie dziwię, bowiem „Hedda Gabler” to jest dramat namiętności oraz przeznaczenia (zawsze chciałem tak napisać: „dramat namiętności oraz przeznaczenia”!), więc nie liczę na logikę. O spektaklu Teatru Narodowego pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Dajemy? Dajemy
Dajemy? Dajemy
Do czytania / Recenzja

Książka Jarniewicza jest o „się niedaniu”, o tym, że „się nie da”, na co wysuwa pytanie, czy aby na pewno. Co to znaczy, że się nie da, skoro lata 60. mogły? Rzeczy w tym właśnie, że nie mogły, a jednak zrobiły. O „Buncie wizjonerów” pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Tak przemija chwała świata
Tak przemija chwała świata
Do czytania / Recenzja

„Ja jestem Hamlet” Agaty Dudy-Gracz jest zemstą na „Hamlecie” Szekspira, zemstą na tragedii zemsty. Bliskim mi duchowo manewrem o nazwie „teatrololo”. Cierpkim pokazaniem „jak to wszystko nic nie znaczy”, to całe wielkie życie teatralne. Mógłby być też tytuł „Wiele hałasu o nic”. Nową premierę Teatru Nowego (Poznań) bardzo poleca

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
Agrafka, która spina wszystko – rozmowa z Krystyną Zachwatowicz-Wajdą
Agrafka, która spina wszystko – rozmowa z Krystyną Zachwatowicz-Wajdą
Do czytania / kultura

W „Sprawie Dantona” Przybyszewskiej cenzura zarzuciła Andrzejowi, że zamiast zająć się francuską rewolucją, tworzy aluzje do sytuacji w kraju. Więc na scenie umieściłam tyle francuskich flag, że nikt z cenzury nie miał już wątpliwości, że akcja rozgrywa się w Paryżu. Andrzej twierdził, że dzięki temu nie zdjęli sztuki z afisza – wspomina Krystyna Zachwatowicz-Wajda, mówiąc o ponad 40 latach pracy i życia z Andrzejem Wajdą. W tym roku mija trzecia rocznica jego śmierci, a od 6 kwietnia w Muzeum Narodowym w Krakowie można oglądać poświęconą reżyserowi wystawę.

Mateusz Demski

Do czytania / Recenzja
Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)
Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)
Do czytania / Recenzja

Postanowili, że zrobią Czechowa, czyli najlepiej, ale też najtrudniej. Może nie „Trzy siostry” lub „Wiśniowy sad” – ale „Płatonow”, choć jest „piesą bez tytułu”, też nie jest nieznany. Dramaty Czechowa są totalnie oswojone i totalnie zgrane, i totalnie boskie. Każdy zna się na Czechowie, każdy wie, jak go wystawiać. Spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej w Warszawie w reżyserii Moniki Strzępki recenzuje

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
Grotowski spotyka sztuczną inteligencję
Grotowski spotyka sztuczną inteligencję
Do czytania / kultura

Nie interesowała mnie futurologiczna bajka o nowym człowieku, supermenie, który pojawi się za 30 lat. Chciałem, by z naszego „teraz”, patrząc na to, co jest przed nami, zastanowić się, co jest w naszej historii istotą i wartościami, które warto ocalić, kultywować, hołubić. Czy dajemy porwać się rzece ku wodospadowi, czy próbujemy znaleźć miejsca, gdzie do jej rwącego biegu można złapać dystans? O technologii, metafizyce i nauce w teatrze mówi Tomasz Rodowicz, reżyser, aktor, muzyk, współtwórca i szef Teatru CHOREA, laureat Nagrody im. Z. Hübnera „Człowiek Teatru 2019”. Rozmawia

Łukasz Kaczyński

Zobacz wszystkie Zobacz wszystkie