Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

Szanowni Państwo!

Wiele osób spośród naszych Czytelników i Czytelniczek wybiera tradycyjną drukowaną wersję kwartalnika, ale są także tacy, którzy coraz częściej korzystają z nośników elektronicznych. Dlatego wprowadzamy cyfrową wersję „Przekroju”. Zapraszamy do wykupienia prenumeraty, w której ramach proponujemy nieograniczony dostęp do aktualnych i archiwalnych wydań kwartalnika.

Ci z Państwa, którzy nie zdecydują się na prenumeratę, będą mieli do dyspozycji bezpłatnie 3 „Przekrojowe” teksty oraz wszystkie rysunki Marka Raczkowskiego, krzyżówki, recenzje, ilustracje i archiwalne numery z lat 1945–2000. Zapraszamy do lektury!

wykup prenumeratę cyfrową
teatr
1981 wyników
1981 wyników
Do czytania
Do czytania
Do czytania / Recenzja
Eurasmus
Eurasmus
Do czytania / Recenzja

„Erazm / Erasmus” sam jest oparty na schemacie Erasmusa: pozjeżdżali się z Europy i robią coś razem, głównie rozmawiają o różnicach kulturowych, o niegroźnych „culture shockach”. Internacjonalna klasa kreatywna z Niemiec, z Polski i z Chorwacji. Robią coś razem – właśnie COŚ, nie teatr. Projekt Nowego Teatru z Warszawy o Erazmie z Rotterdamu wrzuca na tapetę

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Czy dobrze robisz, że nie chodzisz do teatru?
Czy dobrze robisz, że nie chodzisz do teatru?
Do czytania / Recenzja

„Ferragosto” jest biospekiem (por. biopic) na temat Herlinga. Sprawa fajnie pachnie: niby emigracja i niby znowu artysta tęskni za ojczyzną, ale tęskni w Neapolu! Gorąco w każdym znaczeniu. Może będzie egzotycznie? Może będzie przemoc? Spektakl Teatru Powszechnego w Łodzi omawia

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
To lubię
To lubię
Do czytania / Recenzja

Grzegorz Wiśniewski, przecząc stereotypowi na temat własnej twórczości, rozebrał wszystkich na scenie z wyjątkiem młodego. Bakę do gaci, Kolak do piersi, a Dałek do genitaliów. Nagość to jest znak sceniczny, który ten reżyser lubi i stosuje od tak dawna, że robi to dobrze. „Kto się boi Virginii Woolf?” z Teatru Wybrzeże w Gdańsku recenzuje

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Yyy, w ogóle
Yyy, w ogóle
Do czytania / Recenzja

Na próbie prasowej zapytano reżyserkę, o co jej w ogóle chodzi jako reżyserce. „O nic”. Najlepsza odpowiedź w historii odpowiadania: krótka, szczera i zabawna. Szczera i PRAWDZIWA. O przedstawieniu „Jak wam się podoba” w reżyserii Krystyny Jandy pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
Kłamstwo staje się prawdą w Elsynorze
Kłamstwo staje się prawdą w Elsynorze
Do czytania / kultura

O Hamlecie jako dążącym do sprawiedliwości i prawdy, który nie należy do tej części młodego pokolenia wycofującej się z publicznej debaty i polityki oraz o politykach i artystach, którzy przyczyniają się do mordowania kultury z reżyserką Mają Kleczewską i dramaturgiem Łukaszem Chotkowskim, przy okazji ich „Hamleta” w Teatrze Polskim w Poznaniu, rozmawia

Zuzanna Liszewska-Soloch

Do czytania / Recenzja
Z pokrywą od kosza w ręce
Z pokrywą od kosza w ręce
Do czytania / Recenzja

Maskę nosi aktor „shite” (to są dwie sylaby!), gdy odtwarza boga, ducha albo też demona. W tej roli Sakae Terai (lub Terai Sakae), artysta z pieczątką na bycie japońskim dobrem narodowym. Nawet nie drobił jak gejsza – wbił na scenę z prędkością, a raczej powolnością, metr na minutę. O pokazach teatru nō na stulecie stosunków polsko-japońskich pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Czy to jest aktor? Jakub Klimaszewski
Czy to jest aktor? Jakub Klimaszewski
Do czytania / Recenzja

Wiecie, o kim myślę, gdy widzę Klimaszewskiego? O Klausie Kinskim i Marinie Abramović. Kuba ma Kinskiego stalowe spojrzenie i jest skupiskiem energii, która nie wybucha, strach się bać, kiedy wybuchnie. Siedzi jak ta kobra. Pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
They are the champions
They are the champions
Do czytania / kultura

Najlepsze spektakle kończącego się sezonu zrobili nam cudzoziemcy. Tak uważam, więc pewnie tak jest. Sezon teatralny 2018–2019 podsumowuje i od góry, i od dołu

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Miałaś nie żyć!
Miałaś nie żyć!
Do czytania / Recenzja

Kunegundzie udało się uciec ze splądrowanego zamku i jest dzisiaj kochanką zarówno kardynała Paryża, jak i pewnego bogatego żydowskiego handlarza („Glitter and be gay”). Przyłapawszy obu kawalerów na figlach z Kunegundą („You were dead”), Kandyd zabija ich i ucieka wraz z ukochaną oraz z jej Duegną, która zapewnia, że jest córką polskiego papieża (tango „I am easily assimilated”). Operę / operetkę / musical „Kandyd” w Operze Krakowskiej ogląda

Maciej Stroiński

Kwartalnik / kultura
Cud na pustyni
Cud na pustyni
Kwartalnik / kultura

W roli głównej: Alojzy Gżegżółka, w roli epizodycznej: Niemowlę płci męskiej. Napisał

Konstanty Ildefons Gałczyński

Zobacz wszystkie Zobacz wszystkie