Page 1Rectangle 52 Przejdź do treści
teatr
2366 wyników
2366 wyników
Zobacz wszystkie
kultura
kultura
kultura / Wywiad
Czarownice odpalają wrotki
Czarownice odpalają wrotki
kultura / Wywiad

O budzeniu w sobie demonów, które może uśpić edukacja w szkole teatralnej, rolach w „Czarownicach z Salem” i „Otchłani” w łódzkim Teatrze im. Jaracza oraz o wielkim poruszeniu i korzystaniu z kobiecej siły na planie „Monumentu” Jagody Szelc mówi Paulina Walendziak, łódzka aktorka i niebawem absolwentka tamtejszej Szkoły Filmowej. Rozmawia

Łukasz Kaczyński

kultura / Artykuł
Arystokracja aktorstwa. Fanfara
Arystokracja aktorstwa. Fanfara
kultura / Artykuł

Dużo oglądam po Polsce spektakli i na ile się znam, na ile widziałem, na tyle mogę powiedzieć z ręką na klawiszach, że Anna Kłos jest czołową przedstawicielką swojego zawodu, jest „najgrubszą” aktorką teatralną w Polsce bez względu na płeć, bez względu na wagę. Zachwyca się

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Ultralowe: Anna Dymna
Ultralowe: Anna Dymna
kultura / Artykuł

Mógłbym wystukać po prostu: Anna Dymna, a resztę każdy sobie sam dopowie, bo każdy ma wobec tej aktorki swoją własną lowe – finał cyklu o aktorach Starego Teatru by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Gałkowska
Lowe: Gałkowska
kultura / Artykuł

Nigdy nie wiadomo, jak ona to robi, skąd ona to bierze w sobie, gdzie zrobiła risercz do zagrania trupa. Chyba że wtedy, kiedy była pokojówką w domu spokojnej starości – „Lowe” S02E05 o Małgorzacie Gałkowskiej by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Firestarter
Firestarter
kultura / Artykuł

Jan Klata otrzymał Europejską Nagrodę Teatralną. Gratulują „Przekrój” i

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Ruciński
Lowe: Ruciński
kultura / Artykuł

Zbigniew Ruciński nie należy do krakówka. Jest dobrym artystą, a być dobrym i Z KRAKOWA to się nie da naraz. Tak pojęte miasto Kraków jest rzadkim przykładem lansu na bycie dziadersem – „Lowe” S02E04 by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Jaśmina
Lowe: Jaśmina
kultura / Artykuł

Tak jak Jaśmina Polak miała tylko Kalina Jędrusik, że wystarczyło wypowiedzieć imię. Jaśmina jest tylko jedna! – S02E03 serialu o aktorach Starego Teatru by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Bielenia
Lowe: Bielenia
kultura / Artykuł

W stolicy debiutował w ogromnym pampersie i jakkolwiek to zabrzmi, wypełnił zadanie. Zagrał starca u Platona – S02E02 serialu o aktorach Starego Teatru prezentuje

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Pusia
Lowe: Pusia
kultura / Artykuł

O aktorach hollywoodzkich, o Merylach Streepach, Heathach Ledgerach, Philipach Seymourach Hoffmanach, mówi się „larger than life”. O Paulinie Puślednik powiemy coś więcej: większa jest NIŻ TEATR. Drugą część cyklu o aktorach Starego Teatru rozpoczyna

Maciej Stroiński

kultura / Esej
Bociany wracają
Bociany wracają
kultura / Esej

Wiecie, że Stary wygrał swoją sprawę, że dosłownie WYGRAŁ ŻYCIE, bo bez tej wygranej raczej by już nie żył. Wiecie, że wygrał, ale może JAK nie wiecie. Jak oni to zrobili, Rada Artystyczna? Zwycięstwo Starego Teatru nad śmierciożercami fetuje

Maciej Stroiński

kultura / Komentarz
Pa, pa dla sezonu
kultura / Komentarz

W mijającym sezonie sceną wiodącą teatru polskiego był po prostu Facebook. Tam się odbywały najgorętsze przedstawienia, performansy tożsamości, interakcje po nazwiskach. Podsumowanie sezonu teatralnego 2017–2018.

Maciej Stroiński

kultura / Wywiad
Pochwała niekonsekwencji
Pochwała niekonsekwencji
kultura / Wywiad

Zmiany poglądów, aktualizowanie przekonań są rzeczą naturalną. Można nazwać je koniunkturalizmem i sprzedajnością, ale ja wolę kojarzyć je z dojrzewaniem i myśleniem – o powieści „Król” i o tym, co kształtuje polski światopogląd, z Pawłem Demirskim rozmawia

Agata Trzebuchowska

kultura / Przekrój poleca
Pejzaż – rozmowy z Mają Komorowską dawne i nowe
Pejzaż – rozmowy z Mają Komorowską dawne i nowe
kultura / Przekrój poleca

Zapraszamy na spotkanie z aktorką Mają Komorowską i Barbarą Osterloff, autorką książki-rozmowy „Pejzaż…”, poświęconej pracy artystki.

kultura / Artykuł
Lowe: Czarnik
Lowe: Czarnik
kultura / Artykuł

Od niego ruszyło prawdziwie nowe w Starym. Był twarzą dwóch najgłośniejszych spektakli za wczesnego Klaty: „Bitwy Warszawskiej 1920” i „Do Damaszku”. Teraz odchodzi z zespołu – S01E05 serialu o zespole Starego Teatru by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Krzanowska
Lowe: Krzanowska
kultura / Artykuł

Nie wiem, jak ona to robi, że choć zachowuje dystans, to nawet na chwilę nie wypada z przeżywania. Coś w jej wykonie dzieje się naprawdę, obok scenariusza. Z aktorami nigdy nie wiadomo, co oni sobie tam naprawdę myślą – S01E04 serialu o zespole Starego Teatru by

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Majnicz
Lowe: Majnicz
kultura / Artykuł

Lead: Majnicz to jest taki aktor, któremu „nie robi”, mała, duża rola – on wyciśnie swoje. Stał sobie z tyłu, walił w bębenek i skutecznie odwracał uwagę od akcji na przodku – S01E03 serialu o aktorach Starego Teatru przedstawia

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Zawadzka
Lowe: Zawadzka
kultura / Artykuł

Aktorka żyleta, aktorka petarda, aktorka torpeda. Tak o niej mówią reżyserzy, nie wiem, czy publicznie, ale od tego ja jestem, żeby kolportować plotki – drugi odcinek cyklu o aktorach Starego Teatru przedstawia

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: Chrząstowski
Lowe: Chrząstowski
kultura / Artykuł

Strzępka też zauważyła w Juliuszu Chrząstowskim, że w nim „nie ma mroku”. Chyba że czegoś nie wiem. Ale serio, nie ma, granie na przykład Feliksa Dzierżyńskiego byłoby nie po warunkach – pierwszy odcinek cyklu o aktorach Starego Teatru przedstawia

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Lowe: zapowiedzi
Lowe: zapowiedzi
kultura / Artykuł

Reżyserów i tym podobnych mało kto kojarzy. I to jest w ogóle bullshit, że polski teatr jest teatrem reżyserskim. Ja tam reżyserów na scenie nie widzę, nie oni robią na przodku! – cykl artykułów o aktorach teatralnych pisze

Maciej Stroiński

kultura / Przekrój poleca
Jeszcze można
Jeszcze można
kultura / Przekrój poleca

Dyrektorzy tracą i dostają pracę, a „Rodzeństwo” jakoś żyje. W styczniu w Starym Teatrze pokazy kultowego przedstawienia Krystiana Lupy.

Maciej Stroiński

kultura / Artykuł
Rok szkolny skończony
Rok szkolny skończony
kultura / Artykuł

Tyle w tym sezonie było niefajnego, że słabo się robi, gdy o tym pomyśleć, więc może zrobię jak Scarlett O’Hara i pomyślę o tym jutro – sezon teatralny 2016–2017 podsumowuje

Maciej Stroiński

kultura / Przekrój poleca
Henryk Tomaszewski i jego zespół na zdjęciach Stefana Arczyńskiego
Henryk Tomaszewski i jego zespół na zdjęciach Stefana Arczyńskiego
kultura / Przekrój poleca

Polecamy odwiedzenie wystawy w Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego we Wrocławiu.

Joanna Brych

Zobacz wszystkie
opinie
opinie
opinie / Recenzja
Robimy TEATR
Robimy TEATR
opinie / Recenzja

Szczepan Twardoch zachwycony tym półwłasnym dziełem najlepiej dowodzi, że miłość jest ślepa, zwłaszcza miłość półwłasna. O powieści „Drach” wystawionej w Teatrze Śląskim pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
O umieraniu
O umieraniu
opinie / Recenzja

Idzie święto Wszystkich Świętych i przy tej okazji przypomniałem sobie „Króla Leara” Jana Klaty. O teatrze na Zaduszki pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Okres piaszczysty
Okres piaszczysty
opinie / Recenzja

Mirek Kaczmarek, najbardziej zapracowany artysta teatru w Polsce, przechodzi ostatnio przez okres piaszczysty. W jeden weekend widziałem dwie jego scenografie zrobione na bazie piasku. O „Trojankach” Jana Klaty mądrzy się

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Radziecka szkoła
Radziecka szkoła
opinie / Recenzja

Gombrowicz nie żartował, że nie chodzi do teatru. Otóż gdyby chodził, pisałby inne dramaty, bardziej do ludzi, bardziej do widowni. Ale Eimuntas Nekrošius zrobił z jego „Ślubu” fajne przedstawienie, o którym pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Trzy minus
Trzy minus
opinie / Recenzja

A tak czekałem na to przedstawienie! „Trzech sióstr” z Teatru Jaracza w Łodzi nie lubi

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Pinky & the Brain
Pinky & the Brain
opinie / Recenzja

„Tchnienie” należy do tej fali aktorskich spektakli początku sezonu, gdzie rządzą duety na tematy związkowe. „Związek” nie znaczy zawodowy, tylko małżeński – debiut reżyserski aktora Grzegorza Małeckiego omawia

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Pogadali
Pogadali
opinie / Recenzja

Katarzynę Herman widziałem pierwszy raz na scenie, a wiecie, jak to jest z miłością od pierwszego wejrzenia, ciężko ją wyjaśnić… Spektakl „Koniec miłości” z Teatru Polskiego w Bydgoszczy recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Seks
Seks
opinie / Recenzja

Gdyby świat akademicki składał się z tak pięknych, seksownych i uroczych osób jak Burton i Taylor lub jak Dracz i Kasprzyk, miałbym o nim lepsze zdanie – „Kto się boi Virginii Woolf?” z Teatru Polonia recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Ale grafo
Ale grafo
opinie / Recenzja

U nas w tym sezonie wszystko będzie z Grecji. Niby wiadomość niełamiąca, nieurywająca, bo teatr w ogóle jest tak jakby z Grecji, ale nie zawsze jest stamtąd tak bardzo i tak dosłownie, jak będzie tym razem – o tegorocznej premierze na rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
I teatrzyk się nie udał
I teatrzyk się nie udał
opinie / Recenzja

Jest to teatr młodzieżowy w tym prostym znaczeniu, że młodzież i tak go zaliczy metodą wycieczki, ale czy z przyjemnością i wybuchem śmiechu – nie wiem, nie wiem! O premierze zamykającej sezon w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy („Ferdydurke” w reż. Magdaleny Miklasz) pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Ona mówi za mnie
Ona mówi za mnie
opinie / Recenzja

Needcompany są z Belgii, ale pozostają w wiecznej trasie występowej. Pieszczochy festiwalowe. Pojechałem sprawdzić, czy nie są wydmuszką, sztucznie rozdmuchaną na potrzeby towarzystwa – o „Wojnie i terpentynie” z festiwalu Malta pisze Maciej Stroiński

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Wszyscy chorzy albo martwi
Wszyscy chorzy albo martwi
opinie / Recenzja

Wyjeżdżamy” to dzieło dla wiernych fanów chcących nowego tego samego. Aseptyczny, eklektyczny, zblazowany teatr. O nowej polskiej premierze Krzysztofa Warlikowskiego pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Kabaret warszawski
Kabaret warszawski
opinie / Recenzja

Osoby dramatu muszą sobie odpuścić dramatyczne pauzy, zamulanie na fotelach i bezgłośną rozpacz. Takie przyszły czasy, że nawet postaciom Antona Czechowa nie jest dane się dołować i nudzić w spokoju – o „Wujaszku Wani” w reż. Iwana Wyrypajewa pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Boys boys boys!
Boys boys boys!
opinie / Recenzja

Teatr Polski w Warszawie od jakiegoś czasu jest teatrem pół-Narodowym, z wkładem ministerstwa, i Strzępka przyjęła strategię jak na początku w Narodowym Starym. Wyreżyserowała wielki i dobrze zrobiony spektakl na tematy narodowe – o sztuce „Król” na podstawie powieści Szczepana Twardocha pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Oberwanie dziury
Oberwanie dziury
opinie / Recenzja

Czegoś takiego jeszcze nie widziałem. Dalej zresztą „nie widziałem”, bo tego spektaklu po części nie widać! Ale co byś zrobił, żeby wytworzyć atmosferę grozy? Też byś zgasił światło – nową premierę TR Warszawa, „Strach” w reżyserii Małgorzaty Wdowik, recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Masz gdzie?
Masz gdzie?
opinie / Recenzja

Pierwszy w historii spektakl w reżyserii promptera. Nie ma ucieczki przed tekstem Nowaczyńskiego; gdziekolwiek aktor spojrzy, tam go tekst dopadnie. Jest to chwyt z epoki, bo gdy premierę trzaskano nową co piątek, sufler był najważniejszą składową obsady – o pierwszym polskim spektaklu Klaty po odejściu ze Starego pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Teatr sirotka
Teatr sirotka
opinie / Recenzja

Tu przejdziesz trzy kroki, tutaj lewy profil proszę, a tu dziesięć decybeli więcej. Oni teatr robią czy lek według receptury? – o „Wątpliwości” z Teatru Śląskiego pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Elementarne zadania aktorskie
Elementarne zadania aktorskie
opinie / Recenzja

Debiut wyszedł Karasińskiej tak jak mało komu, chyba tylko Paweł Świątek i Grzegorz Jarzyna, i może Jan Klata mieli podobne ssanie na dzień dobry. Co teraz z nią będzie, czy skończy jak Klata, na tak zwanym dużym plusie, czy może jak Świątek? – spektakl „2118. Karasińska” z Nowego Teatru w Warszawie recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Może Jarzyna nigdy nie był dobry?
Może Jarzyna nigdy nie był dobry?
opinie / Recenzja

Gdy „Uroczystość” wraca do repertuaru, mamy nie tyle wznowienie spektaklu, ile jego rekonstrukcję albo nawet zmartwychwstanie – na temat słynnego przedstawienia Grzegorza Jarzyny marudzi

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Materiał własny
Materiał własny
opinie / Recenzja

Oglądanie kabaretu robionego live ma coś z czekania na krew, że się aktor nie tylko zgotuje albo ugotuje, ale też wysypie, spali lub udławi – o Wycieczkach Osobistych improwizujących na temat „Przekroju” opowiada

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Sama w domu
Sama w domu
opinie / Recenzja

Wbrew zapowiedziom i wbrew tytułowi nie jest to o #metoo ani o opresji. Ludzie zrobili ten spektakl, nie media społecznościowe – przedstawieniem „Pod presją” z Teatru Śląskiego zachwyca się

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
New queen in town
New queen in town
opinie / Recenzja

Blanche przybywa do jakiejś odmiany squatu, co jasno tłumaczy, czemu wszyscy zblatowani i czemu takie warunki. „To są Pola Elizejskie???” – o „Tramwaju zwanym pożądaniem” z Teatru Miejskiego w Gliwicach pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
„Idiota”, Teatr Narodowy, trzeba zobaczyć
„Idiota”, Teatr Narodowy, trzeba zobaczyć
opinie / Recenzja

Benoit, Bonaszewski, Frycz, Kluźniak i Press. Teatralny Real Madryt – o „Idiocie” z Teatru Narodowego w Warszawie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Kurtyna w górę, kurtyna w dół
Kurtyna w górę, kurtyna w dół
opinie / Recenzja

To skomplikowana książka. Łatwiej przeliczyć strony niż fotografie. Zdjęcia zostały ponakładane na siebie, jedno jest tłem, drugie bohaterem. Punkt kulminacyjny to trzykrotne powtórzenie portretu. O „Teatrze” Tomka Tyndyka pisze

Joanna Kinowska

opinie / Recenzja
Gangsta’s Paradise
Gangsta’s Paradise
opinie / Recenzja

Na tyle sposobów dałoby się skopać tytułową rolę w „Karierze Artura Ui”… Większość facetów aktorów poszłaby w „prawdziwe męstwo” lub w drobne cwaniactwo – premierę Teatru im. Słowackiego w Krakowie opisuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Panie i panowie
Panie i panowie
opinie / Recenzja

Zaliczyłem w Poznaniu dwuczęściowy wieczór. W pierwszym spektaklu sami faceci, w drugim sami niefaceci – o „Dwunastu gniewnych ludziach” w reż. Radka Rychcika pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Dup.
Dup.
opinie / Recenzja

Ona umiera, bowiem bez niego nie może, a on dlatego, że nie może z nią – „Plac Bohaterów” z Teatru Jaracza w Łodzi recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Widać? Słychać?
Widać? Słychać?
opinie / Recenzja

Spektakl jest niefajny, ale bardzo fajnie, że w ogóle powstał. Bo dzięki temu, że aktorzy grają, że nie robią jatki typu wrocławskiego, Stary ma szansę nie paść ofiarą swojej dyrekcji – o „Masarze” ze Starego Teatru pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Życie seksualne Greków
Życie seksualne Greków
opinie / Recenzja

Garbaczewski się ogarnął. Zrobił PRZEDSTAWIENIE, teatr z rękami i nogami – „Ucztę” z Nowego Teatru w Warszawie recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Powolne dziadzienie arcydzieł
Powolne dziadzienie arcydzieł
opinie / Recenzja

To, że „Anioły” Warlikowskiego są boskim spektaklem, że są arcydziełem, hitem i szczytowaniem polskiego teatru – to na pewno wiecie. Ale może nikt Wam nie powiedział, że są tym wszystkim, jeśli mamy teraz 2010 – o słynnych, do dziś granych „Aniołach w Ameryce” pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Mało zrozumiałem, ale się wypowiem
Mało zrozumiałem, ale się wypowiem
opinie / Recenzja

Szekspir po czesku nie jest jakiś bardziej śmieszny. „Miarka za miarkę” ma tak w ogóle, że trochę nie wiadomo, czy śmiać się, czy płakać. Rozwiązanie Klaty: kombo. I śmiać się, i płakać – o praskiej premierze Jana Klaty, pierwszej po dyrekcji w Starym, pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Tenebrae
Tenebrae
opinie / Recenzja

Kielce nareszcie przeprosiły się ze Strzępką. Za poprzedniego dyrektora wywaliły ją z roboty, z zaczętego i niedokończonego procesu twórczego, teraz nikt jej nie podskoczy. It’s never too late to say I’m sorry – o „Ciemnościach” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach i Teatru IMKA w Warszawie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Nie ma o czym mówić
Nie ma o czym mówić
opinie / Recenzja

Nie chce mi się o tym gadać, bo mnie poziom tego dzieła zwyczajnie obraża. Czuję się, jakby na targu ktoś chciał mnie przekonać do zakupu i spożycia już zzieleniałej wołowiny – o „Domu Bernardy A.”, pierwszej premierze Starego Teatru za dyrekcji Marka Mikosa, pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Coś nie pykło
Coś nie pykło
opinie / Recenzja

Pytacie w listach, czy Ewa Skibińska pokazuje piersi. Gra żonę woźnego, to co ma nie pokazywać? – „Proces” Krystiana Lupy omawia

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
COŚ DOBREGO WE SŁOWAKU
COŚ DOBREGO WE SŁOWAKU
opinie / Recenzja

Skoro artysta jest tak dobry, jak jego ostatnie dzieło, to można powiedzieć, że Świątek jest spoko – „Bolesława Śmiałego” w reż. Pawła Świątka recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Co jest nie tak?
Co jest nie tak?
opinie / Recenzja

To nigdy nie było ważne, czy Strzępka-Demirski to jest „słuszny” teatr, bo był najzwyczajniej dobry. Mogłeś się nie zgadzać, ale nie mogłeś nie lubić. „K.” jest tylko słuszne, tylko do zgadzania – o nowej premierze Teatru Polskiego w Poznaniu pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Umi
Umi
opinie / Recenzja

Teatr środka lub mieszczański to już od dawna nie obelga. W czasach, gdy coraz mniej reżyserów po staroświeckiemu „umi” – o „Harper” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Żniwa
Żniwa
opinie / Recenzja

Do 21 grudnia w Teatrze Studio w Warszawie, w ramach kolejnej edycji projektu Scena Tańca Studio, potrwa prezentacja spektakli tanecznych wystawianych pod hasłem „Róbmy miłość, a nie wojnę!”. We wrześniu w repertuarze znalazły się „Żniwa” w wykonaniu Polskiego Teatru Tańca - Baletu Poznańskiego.

Joanna Brych

opinie / Recenzja
470 tysięcy
470 tysięcy
opinie / Recenzja

O Agacie Dudzie-Gracz można powiedzieć, że jest artystą totalnym. W jednym sezonie zrobiła najlepszy i najgorszy spektakl sezonu – o "Makbecie" z Teatru Capitol we Wrocławiu pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Od czego jest aktor?
Od czego jest aktor?
opinie / Recenzja

Recenzenci, gdy nie wiedzą, co powiedzieć, mówią, że „tekst okazuje się zaskakująco aktualny”. Ale tu naprawdę się taki okazuje – o „Szewcach” ze Starego Teatru w Krakowie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Miłość tańczy ze śmiercią
Miłość tańczy ze śmiercią
opinie / Recenzja

Spektakl „Eros Thanatos” Izadory Weiss recenzuje

Joanna Brych

opinie / Recenzja
Tera ja
Tera ja
opinie / Recenzja

Już sobie spokojnie spałem, już myślałem o czym innym, a tu ktoś – kobieta – zaczyna grać dobrze – o spektaklu dyplomowym „Efekt” z Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
A to kiedyś zrobił Lupa!
A to kiedyś zrobił Lupa!
opinie / Recenzja

Było mi strasznie głupio w tym pierwszym rzędzie, że aktorzy tak wyraźnie cisną na dowcip, a ja się nie śmieję. Siedziałem pod reflektorem, licząc, że spadnie i mnie zabije – nowy spektakl Teatru Śląskiego w Katowicach recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Gdyby Pina to widziała, to by padła
Gdyby Pina to widziała, to by padła
opinie / Recenzja

Dzieło jest o Pinie Bausch, tancerce z RFN-u, tej samej, co w filmie Wendersa. Dowiadujemy się, że lubiła palić i zajarała się na śmierć – o wałbrzyskim przedstawieniu „Gdyby Pina nie paliła, to by żyła” pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Przemazywanie
Przemazywanie
opinie / Recenzja

Bóg na scenie jest kobietą, lepiej: dziewczynką, i czasowniki daje w formie żeńskiej. To pewnie dlatego, że Elohim po hebrajsku to nie jest mężczyzna, tylko liczba mnoga – o Księdze Rodzaju w inscenizacji Michała Zadary pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Wszędzie
Wszędzie
opinie / Recenzja

Komplementować Jandę to jak słodzić colę – czyli po co? No, ale nie moja wina, że dobrze zagrała – spektakl „Matki i synowie” z Teatru Polonia w Warszawie recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Andrzej Plata
Andrzej Plata
opinie / Recenzja

Bohaterowie mówią głupim tekstem, bo pewnie są głupi, ale to nie szkodzi, bo tak naprawdę nie bohaterowie, tylko aktorzy mówią. Andrzej Plata mówi – o spektaklu „Zabić celebrytę” z Teatru im. Żeromskiego w Kielcach pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Ja Szekspira nie wystawię?
Ja Szekspira nie wystawię?
opinie / Recenzja

Gertruda gra Ofelię, Hamlet jej mówi, żeby poszła do burdelu, po czym ją zabija, po czym ona zabija jego – o Hamlecie w reż. Olivera Frljicia na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Więcej ich mama nie miała
Więcej ich mama nie miała
opinie / Recenzja

Gala to taki format teatralny jak Szalone nożyczki, twórca jeździ z tym po świecie i „wpisuje miasta”. Koncept staje się jasny już przy drugim wykonawcy: że tańczyć każdy może – o spektaklu Jérôme’a Bela w Nowym Teatrze w Warszawie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Trudne sprawy
Trudne sprawy
opinie / Recenzja

„Powszechny” jest najbardziej lewicowym teatrem we wsi, łącznie z bufetem. Nawet byśmy powiedzieli: tradycyjnie lewicowym, serwującym sztuki o dojrzewaniu klasowym. „Upadanie” podano w estetyce dokudramy lub „Lehrstücke”, więc na waszym miejscu atrakcji bym nie oczekiwał. Będzie łyso na scenie i prosto w przekazie. Spóźniłem się 15 minut i ominęła mnie scena erotyczna. Ale Ewa Skibińska często się rozbiera, więc krzywdy nie było – „Upadanie” z Teatru Powszechnego recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Małe jest piękne
Małe jest piękne
opinie / Recenzja

Leszno rok temu otworzyło sobie teatr, najmłodszy obecnie państwowy w Polsce. Byłem u nich na inauguracyjnej Dulskiej – wintydżowa, ale spoko. Często u nich reżyserują aktorzy, może dlatego, że aktorka jest dyrektoressą artystyczną. O „Małych zbrodniach małżeńskich” pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Rewia i uchodźcy
Rewia i uchodźcy
opinie / Recenzja

„Spartakus” Kirilla Simonova to balet, którego libretto gdzieś się zapodziało. Tak w skrócie można opisać premierę w wykonaniu zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Łodzi, która odbyła się na zakończenie 24. Łódzkich Spotkań Baletowych.

Joanna Brych

opinie / Recenzja
Bless you
Bless you
opinie / Recenzja

O „Fantazji” Anny Karasińskiej w TR Warszawa pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Darkness
Darkness
opinie / Recenzja

W spektaklu baletowym Izadory Weiss „jądrem ciemności” nie są ponure aspekty kolonializmu Wolnego Państwa Kongo, ale wynaturzone zasady społeczne sprowadzające kobietę do roli gejszy, którą można dowolnie rozporządzać. O spektaklu "Darkness" w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej pisze

Joanna Brych

opinie / Recenzja
Diva assoluta i teatr, który nie musi, ale może
Diva assoluta i teatr, który nie musi, ale może
opinie / Recenzja

„Dom Bernardy Alba” Federico Garcíi Lorki w reż. Magdaleny Miklasz w Teatrze Nowym im. T. Łomnickiego w Poznaniu recenzuje –

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Jego aktorstwo
Jego aktorstwo
opinie / Recenzja

Czyżby w Krakowie nie dało się żyć, a dało się tylko pamiętać?

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Nie lubię Holokaustu
Nie lubię Holokaustu
opinie / Recenzja

Doktorat pisałem o Żydach i na otwarciu przewodu komisja mnie spytała, czemu nie o Holokauście. Zrobiłem pauzę, zajrzałem w głąb siebie i wyjaśniłem: „Bo nie lubię”. Wryło ich, ale co miałem powiedzieć?

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Najpolściej
Najpolściej
opinie / Recenzja

Przygrywa muzyka pastewna, więc od razu się rozluźniasz, niby teatr, a nie trzeba się spinać. To oczywiście trik ze strony twórców, którzy wciągają nas w swój świat, żeby potem zrobić nam różne rzeczy z głową, ale proszę się nie martwić, będą Państwo zadowoleni – o przedstawieniu "Będzie pani zadowolona, czyli rzecz o ostatnim weselu we wsi Kamyk" Agaty Dudy-Gracz w Teatrze Nowym w Poznaniu pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Picie na smutno
Picie na smutno
opinie / Recenzja

Spektakl „robi nam to” metodą klasyczną, najpierw bawi i wciąga, żebyśmy potem pozwolili się przeczołgać. Im więcej jest wypite, tym się smutniej robi, a finałowe „pospanie” wynika z przeholowania. A Klata jako dyrektor na wylocie? Ale Wróg ludu był nawet bardziej pożegnalny, między nami mówiąc – o Weselu Jana Klaty w Starym Teatrze w Krakowie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Massive attack
Massive attack
opinie / Recenzja

Spektakl nie był nudny, ale głupi bardzo. I wtedy, na premierze, nikt nie dymił przed wejściem. O Klątwie Olivera Frljicia w Teatrze Powszechnym w Warszawie pisze

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Prawdziwe męstwo
Prawdziwe męstwo
opinie / Recenzja

Opowieść o przedstawicielach klasy czytającej (naukowiec, bibliotekarka) przenoszących się za miasto i nawet nieprzypuszczających, co to w sumie znaczy – spektakl "Sąsiedzi" Andrzeja Sadowskiego recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Triumf woli
Triumf woli
opinie / Recenzja

Tysiąc historii, historyjek, „każda swoje”, to o czym to, za przeproszeniem, jest? O przenoszeniu gór – i dosłownie, i metaforycznie. Na tym mniej więcej polega wiara, że coś jest niemożliwe, że czegoś się nie da, więc dlatego wierzysz – spektakl Moniki Strzępki recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Dybuk
Dybuk
opinie / Recenzja

Dystans, proszę Państwa. Brak dystansu szkodzi – spektakl w reżyserii Anny Smolar, według tekstu Ignacego Karpowicza recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Każdy dostanie to, w co wierzy
Każdy dostanie to, w co wierzy
opinie / Recenzja

Jednak jeśli, tak jak ja, cenisz sztukę niewysoką i bezobciachową, to będziesz zadowolona. Spektakl w reżyserii Wiktora Rubina recenzuje

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Siódemka
Siódemka
opinie / Recenzja

Postdramatycy dobrze mówią, że teatr ma niezależną od wszystkiego siłę rażenia i taka sobie literatura może udać się na scenie.

Maciej Stroiński

opinie / Recenzja
Artyści
Artyści
opinie / Recenzja

W prostej historii o warszawskim teatrze, jego zagubionym dyrektorze i aktorach pobrzmiewają klasyki Barei i Gruzy, Kabaretu Starszych Panów i niezliczone nawiązania do rodzimej sceny.

Kaja Szafrańska

opinie / Recenzja
Czekając na Godota
Czekając na Godota
opinie / Recenzja

Borczuch zrobił przedstawienie na złość – o zachowywaniu integralności. Kolejne w swoim dorobku dzieło teatrologiczne, a nie teatralne.

Maciej Stroiński

Zobacz wszystkie Zobacz wszystkie