Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

Szanowni Państwo!

Wiele osób spośród naszych Czytelników i Czytelniczek wybiera tradycyjną drukowaną wersję kwartalnika, ale są także tacy, którzy coraz częściej korzystają z nośników elektronicznych. Dlatego wprowadzamy cyfrową wersję „Przekroju”. Zapraszamy do wykupienia prenumeraty, w której ramach proponujemy nieograniczony dostęp do aktualnych i archiwalnych wydań kwartalnika.

Ci z Państwa, którzy nie zdecydują się na prenumeratę, będą mieli do dyspozycji bezpłatnie 7 „Przekrojowych” tekstów oraz wszystkie rysunki Marka Raczkowskiego, krzyżówki, recenzje, ilustracje i archiwalne numery z lat 1945–2000. Zapraszamy do lektury!

wykup prenumeratę cyfrową
destroix
109 wyników
109 wyników
Do czytania
Do czytania
Do czytania / Recenzja
Dajemy? Dajemy
Dajemy? Dajemy
Do czytania / Recenzja

Książka Jarniewicza jest o „się niedaniu”, o tym, że „się nie da”, na co wysuwa pytanie, czy aby na pewno. Co to znaczy, że się nie da, skoro lata 60. mogły? Rzeczy w tym właśnie, że nie mogły, a jednak zrobiły. O „Buncie wizjonerów” pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)
Niedorobiony utwór na pianolę (EXPLICIT CONTENT)
Do czytania / Recenzja

Postanowili, że zrobią Czechowa, czyli najlepiej, ale też najtrudniej. Może nie „Trzy siostry” lub „Wiśniowy sad” – ale „Płatonow”, choć jest „piesą bez tytułu”, też nie jest nieznany. Dramaty Czechowa są totalnie oswojone i totalnie zgrane, i totalnie boskie. Każdy zna się na Czechowie, każdy wie, jak go wystawiać. Spektakl dyplomowy Akademii Teatralnej w Warszawie w reżyserii Moniki Strzępki recenzuje

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Fedra
Fedra
Do czytania / Recenzja

To jest żywcem niemożliwe, żeby „Fedra” była po prostu o Fedrze, o królowej Aten. Zaraz pewnie się okaże, że ktoś robi sobie jaja, a twórcy tylko udają, że traktują teatr serio, że grają klasykę. Proszę Państwa: wytrzymali. Nikt się nie zgotował. Zrobili „Fedrę” niebędącą beką z „Fedry” ani beką z beki. „Fedra” jest „Fedrą”, jest „Fedrą”, jest „Fedrą”! Spektakl pod tytułem „Fedra” zachwala

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
MILF-y z Wilka
MILF-y z Wilka
Do czytania / Recenzja

Spektakl Glińskiej w Starym ma strukturę „Rashōmona”, filmu Kurosawy: to samo zdarzenie widziane przez różne oczy. W „Pannach z Wilka” wydarzeniem wielokrotnego użytku jest przyjazd Wiktora po 15 latach. Za pierwszym razem aż korki strzelają. Nową premierę Starego Teatru recenzuje

Maciej Stroiński

Do czytania / kultura
Czad: Casbah
Czad: Casbah
Do czytania / kultura

Dzisiaj Wielki Czwartek, dzień święcenia krzyżma, wonnego oleju do chrztów i bierzmowań. Jutro, w tak zwany Good Friday, żadnej mszy nie będzie, żadnego święcenia, żadnego kadzenia, trzeba sztachnąć się na zapas, by dotrwać do Wielkiej Nocy. Niechodzący do kościoła mają świeckie wyjście: samemu zostać kadzidłem. O perfumach kadzidlanych od Roberta Piguet pisze

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Miało być fajnie
Miało być fajnie
Do czytania / Recenzja

Blacha falista nie jest nie w porządku, szara a praktyczna, niebanalna, jakaś. Scena od razu wygląda jak garaż, co nawet pasuje, bo ATM to trochę warsztat, trochę zwykła hala wyłożona pustakami, mam na myśli cegły. Ten spektakl składa się głównie z blachy falistej. O „Innych ludziach” w reżyserii Grzegorza Jarzyny myśli

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Rekolekcje wielkopostne
Rekolekcje wielkopostne
Do czytania / Recenzja

Nie wiem, kim jest reżyserka u siebie na mieście, na wyspie, czy jest na przykład ważna, chociaż znana, to przypuszczam, że tak, bo tam się wszyscy znają jeszcze bardziej niż w Krakowie, podobno wszyscy są po imieniu. Bardziej się orientuję, kim jest Una w Polsce: nikim. Ale to niedługo potrwa, to jej nieistnienie w krajowym obiegu, bo właśnie zrobiła megaprzedstawienie. Kielecki spektakl „≈[prawie równo]” obgaduje

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Hitler dowiaduje się, że wystawili „Mein Kampf” w Powszechnym
Hitler dowiaduje się, że wystawili „Mein Kampf” w Powszechnym
Do czytania / Recenzja

Programowa kontrowera stwarza pewien problem, bo jej programowość szkodzi kontrowersyjności. Trudno być kontrowersyjnym, jeśli chcesz być taki każdym porem skóry. To zupełnie jak wtedy, kiedy ktoś zamierza być na siłę fajny. Spektakl według bestsellera Adolfa Hitlera ocenia, czy fajny,

Maciej Stroiński

Do czytania / Recenzja
Nie możesz nie mieć pieniędzy
Nie możesz nie mieć pieniędzy
Do czytania / Recenzja

Jestem porażony prostotą tego przedstawienia, które jest PO PROSTU SMUTNE i nie sili się na więcej, na głębiej, na mądrzej. Jest jak kuchnia włoska, która działa tylko wtedy (por. M. Gessler), gdy ma tak dobre składniki, że je tylko zniszczysz, gdy będziesz wydziwiał. O „Śmierci komiwojażera” z Teatru Wybrzeże pisze

Maciej Stroiński

Kwartalnik / Komentarz
Stary teatr
Stary teatr
Kwartalnik / Komentarz

Jestem widzem nowego typu i dla mnie to tak wygląda: aktor chce olśniewać, a ja chcę być olśniewany. Uczą się warsztatu, doskonalą warsztat, grają warsztatowo, bez potrzeby mikroportu, a ja warsztat ich doceniam i tę niecyfrową jakość, którą daje tylko teatr i płyta analogowa.

Maciej Stroiński

Zobacz wszystkie