Page 1Rectangle 52 Przejdź do treści
Ta strona używa cookie i innych technologii. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Szanowni Czytelnicy!

Serdecznie polecamy zapisanie się do naszego newslettera. W środku, nie zawsze regularnie, jeszcze więcej „Przekroju” i unikatowe treści, których nie znajdziecie nigdzie indziej!

Z poważaniem,
Redakcja
Czytaj
Młodzi grzeczni

Młodzi grzeczni

opinie / Recenzja
Udowadniali już, że potrafią łamać rytm i gatunkowe ramy. Zdarzało im się wzbudzać zachwyt i konsternację. Jakub Lemiszewski i Teo Olter znów zaskakują – tym razem udowadniają, że potrafią pisać ładne piosenki. Płytę „Post Refference” recenzuje Jan Błaszczak

Czytaj
Może Jarzyna nigdy nie był dobry?
Destroix

Może Jarzyna nigdy nie był dobry?

opinie / Recenzja
Gdy „Uroczystość” wraca do repertuaru, mamy nie tyle wznowienie spektaklu, ile jego rekonstrukcję albo nawet zmartwychwstanie – na temat słynnego przedstawienia Grzegorza Jarzyny marudzi Maciej Stroiński
Czytaj
Wizja Ashhoole'a

Wizja Ashhoole'a

opinie / Recenzja
John Ashhoole postuluje konieczność wynalezienia sposobu na butelkowanie powietrza – publikację recenzuje „Lepsze jutro” Tomasz Wiśniewski
Reklama
Czytaj
Kolorowo i konwencjonalnie

Kolorowo i konwencjonalnie

opinie / Recenzja
Choć wydawać się może, że „Ni no Kuni II” jest grą dla dzieci, pod płaszczykiem prostoty i kolorowej grafiki przemyca bardziej złożoną problematykę. Grę recenzuje Mateusz Czerwiński

Czytaj
Dwie twarze

Dwie twarze

opinie / Recenzja
Wychodzi na to, że Metallica, chcąc nie chcąc, śpiewa o nas. „Zafiksowani na autodestrukcję”? A to Polacy właśnie. Z czasem jednak nie sposób pozbyć się myśli, że Małgorzata Szumowska piętnuje z automatu, proponując łatwą wyliczankę pijanych szwagrów, lubieżnych księży i polaczkowatych polaczków. „Twarz” recenzuje Jakub Popielecki

Czytaj
Materiał własny

Materiał własny

opinie / Recenzja
Oglądanie kabaretu robionego live ma coś z czekania na krew, że się aktor nie tylko zgotuje albo ugotuje, ale też wysypie, spali lub udławi – o Wycieczkach Osobistych improwizujących na temat „Przekroju” opowiada Maciej Stroiński
Czytaj
Fanatyzm i terroryzm profanują imię Boga

Fanatyzm i terroryzm profanują imię Boga

opinie / Recenzja
Ubisoft nie zdecydował się na stworzenie gry kontrowersyjnej, choć takiej tematyki „Far Cry 5” dotyka. Czy jednak w pełni bezpieczna produkcja jest jednocześnie satysfakcjonująca? Zastanawia się Mateusz Czerwiński
Czytaj
Kino starej przygody

Kino starej przygody

opinie / Recenzja
Oto wcielenie naczelnego geekowskiego marzenia, że twoje hobby ma sens i jest kluczem do rozwiązania wszystkich problemów. Ale jednego nie udało się Stevenowi Spielbergowi skopiować od klasyków Nowej Przygody. O filmie „Ready Player One” pisze Jakub Popielecki

Czytaj
Ty wciągasz, ona tańczy

Ty wciągasz, ona tańczy

opinie / Recenzja
Interesująca muzycznie, ale nudnawa tekstowo płyta Pro8l3m jest dowodem na to, że wulgarność zużywa się szybko, a to, co jeszcze wczoraj było szokujące, staje się groteskowe. Punktuje Jan Błaszczak
Czytaj
Jak czytać wodę?

Jak czytać wodę?

opinie / Recenzja
Opowieść o naturze fal, o tym, że więcej w nich wiatru i słońca niż wody, jest zachętą, by na najzwyklejsze kałuże spojrzeć jak na odrobinę romantyczne zjawiska – książkę Tristana Gooleya recenzuje Robert Rient
Czytaj
Sama w domu

Sama w domu

opinie / Recenzja
Wbrew zapowiedziom i wbrew tytułowi nie jest to o #metoo ani o opresji. Ludzie zrobili ten spektakl, nie media społecznościowe – przedstawieniem „Pod presją” z Teatru Śląskiego zachwyca się Maciej Stroiński

Czytaj
Na pozór trywialna opowieść

Na pozór trywialna opowieść

opinie / Recenzja
Ponury żart oficyny wydawniczej związanej ze znanym środowiskiem podejrzanych prozaików-awanturników z Inowrocławia. Grupa ta, skłonna do szyderstwa i nieprzyzwoitych gestów, tym razem wzięła na celownik nadchodzące katolickie święto – „Moje życie” Damiana Lichowskiego recenzuje Tomasz Wiśniewski
Czytaj
Potwory i spółka

Potwory i spółka

opinie / Recenzja
Eklektyczna antologia wprowadzająca czytelnika w uniwersum Hellboya i zajmującej się nim grupy naukowców to rozrywkowa mieszanka mitologii, legendy i popkultury. Poleca Łukasz Chmielewski

Czytaj
Wieści z opuszczonego budynku

Wieści z opuszczonego budynku

opinie / Recenzja
To nie jest Rosja Aleksieja Bałabanowa ani Polska Wojciecha Smarzowskiego, to jest XXI wiek w większym mieście – „Niemiłość” Andrieja Zwiagincewa recenzuje Anna Wyrwik
Czytaj
Iskra z Afryki

Iskra z Afryki

opinie / Recenzja
Zarówno na poziomie muzyki, jak i uprawianej za jej pomocą publicystyki Seun Kuti pozostaje nieodrodnym synem swojego ojca. „Black Times” to ekstatyczny afrobeat o rewolucyjnym przesłaniu. Pisze Jan Błaszczak

Czytaj
New queen in town
Destroix

New queen in town

opinie / Recenzja
Blanche przybywa do jakiejś odmiany squatu, co jasno tłumaczy, czemu wszyscy zblatowani i czemu takie warunki. „To są Pola Elizejskie???” – o „Tramwaju zwanym pożądaniem” z Teatru Miejskiego w Gliwicach pisze Maciej Stroiński
Czytaj
Bóg dla każdego

Bóg dla każdego

opinie / Recenzja
Reza Aslan nazywa siebie wyznawcą. Wierzy, że ma misję – uzmysłowić ludziom, jak wiele ich łączy – książkę „God: A Human History” recenzuje Paulina Wilk

Czytaj
 Jaka dziwna gra!

Jaka dziwna gra!

opinie / Recenzja
Fikcyjna wersja współczesnej Japonii skąpana w klimacie noir i podlana sosem nietuzinkowości – gdyby spróbować jednym zdaniem określić „The 25th Ward: The Silver Case”, najpewniej tak by ono brzmiało. Przekonuje Mateusz Czerwiński
Czytaj
Sportowe porno

Sportowe porno

opinie / Recenzja
O nagrodzonym Oscarem „Ikarze”, filmie reżysera masochisty (Bryana Fogela), wyprzedzającym bieg rzeczywistości, pisze Jakub Popielecki

Czytaj
Co kiedyś było, znowu się powtarza

Co kiedyś było, znowu się powtarza

opinie / Recenzja
Nowy tom wierszy Jarosława Marka Rymkiewicza „Metempsychoza. Druga księga oktostychów” nawiązuje formą do jego poprzedniej książki z 2015 roku Koniec lata w zdziczałym ogrodzie i kontynuacji jest w tym zbiorze mnóstwo. Nie ma tylko właściwie polityki, czym poeta ułatwia mi sprawę, ponieważ nie muszę odnosić się do jego twórczości zaangażowanej – pisze Marcin Orliński