Page 1Rectangle 52 Przejdź do treści
*** (RH)

Wyjmuje kości z gardła z precyzją chirurga
(też chciałaby powiedzieć, ale nie ma komu)
Wybiera się ze śmierci w straszną podróż w
Miłość, bierze bagaż podręczny i próbówki

Z jutra; z poprzedniego poranka, z nietypowych
Wcieleń (też chciałaby się spłakać, ale nie ma komu)
W ogrodach Delft najchętniej pielęgnuje zieleń,
Bo to kolor najdalszy od nadziei.

W domu gruba okularnica, w niedopasowanej
Sukieneczce na komers (chciałaby to krzyczeć)  
Przypina w okolicach kameę z ikei
I czeka (już nie gromu). Czeka na gromnicę.  

Komentarz autorki

Nie bardzo lubię opowiadać o wierszach; gdybym umiała, nie musiałabym ich pisać. Ten (jak wszystkie wiersze) opowiada o miłości i śmierci, a że jest (jak wszystkie wiersze) bardzo osobisty, pozwolę sobie taktownie zamilknąć.

Data publikacji:

Marta Podgórnik

Urodziła się w 1979 roku w Sosnowcu. Poetka, krytyczka literacka, redaktorka. Autorka dziesięciu książek poetyckich. Laureatka Nagrody im. Jacka Bierezina (1996). Tom Paradiso (2000) nominowano do Paszportu "Polityki", Rezydencję surykatek (2011) wyróżniono Nagrodą Literacką Gdynia i nominowano do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej "Silesius", Nagrody im. K.I. Gałczyńskiego "Orfeusz" oraz Nagrody Literackiej "Gryfia", a Zawsze (2015) nominowano m.in. do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Ostatnio wydała Zimną książkę (2017). Związana z Wydawnictwem Biuro Literackie. Mieszka w Gliwicach.