pixel Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

 

Kup sobie letni spokój. Bez wychodzenia z domu i bez kosztów przesyłki na terenie całej Polski.

Kup numer letni

Numer letni (3/2020) dostępny jest także w pakiecie z numerem wiosennym (2/2020) za dodatkową złotówkę, bez dodatkowych kosztów wysyłki na terenie Polski.

Kup numer letni i wiosenny
Przekrój
Comiesięczną porcję poezji dostarcza Marcin Orliński. Autorem jest
2018-08-17 09:00:00
wierszówka

Muszę zakopać kota

Kot patrzący na pająka, Ōide Tōkō, 1888-92, ze zbiorów Metropolitan Museum of Art
Muszę zakopać kota
Muszę zakopać kota

moja teściowa niedoszła
wyznaczyła mnie do zaszczytnej funkcji
zakopania kota
który był umarł
niestety
a żeby go zakopać
muszę z samego rana
pojechać pod Górę Kalwarię

takie są kreatywne metody
tłumaczenia dlaczego
nie będę w pracy z samego rana

lekarza, dentystę i adwokata
już nadużyłem
wielokrotnie


Komentarz autora

To było w międzynarodowej agencji reklamowej. Dwóch bardzo ambitnych dyrektorów kreatywnych robiło wtedy wielomilionowe przetargi moimi rękami i niestety najczęściej po nocach. Musiałem więc stwarzać im światy zastępcze przy okazji każdego wcześniejszego wyjścia i każdego późniejszego przyjścia. Na początku wymyśliłem tę niedoszłą teściową, której naprawdę nie mogłem niczego odmówić. A ta tragiczna śmierć jej ukochanego kota miała miejsce tuż przed samą prezentacją.

Data publikacji:

Andrzej Kotański

Studiował romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie obronił pracę magisterską na temat wierszy francuskojęzycznych Rainera Marii Rilkego. Debiutował tomem opowiadań „Czterdzieści siedem tysięcy bankietów” (1990), a następnie opublikował dwa tomy wierszy: „Elegia o płaszczu skórzanym” (1992) i „Jutro będzie wiosna” (1994). W czerwcu 1991 roku zadebiutował na scenie w Teatrze Ochoty w Warszawie recitalem „Piosenka nie tylko autorska”, podczas którego zaprezentował napisane przez siebie piosenki i piosenki przez siebie tłumaczone. Tłumaczył piosenki z włoskiego, hiszpańskiego, francuskiego, angielskiego i rosyjskiego. Jego pierwszy, jak dotąd niewystawiony dramat „Wersalka” ukazał się w 2000 roku jako dodatek do czasopisma „Parada Krytyczna”. Pracował w Instytucie Francuskim w Warszawie oraz w wielu agencjach reklamowych jako copywriter, senior copywriter i dyrektor kreatywny. Powrócił do literatury w roku 2011 książką „Wiersze o moim psychiatrze” wydaną przez Czułego Barbarzyńcę i cieszącą się do dziś niesłabnącym zainteresowaniem czytelników.

okładka
Dowiedz się więcej

Prenumerata
Każdy numer ciekawszy od poprzedniego

Zamów już teraz!

okładka
Dowiedz się więcej

Prenumerata
Każdy numer ciekawszy od poprzedniego

Zamów już teraz!