Page 18FCEBD2B-4FEB-41E0-A69A-B0D02E5410AERectangle 52 Przejdź do treści

Szanowni Państwo!

Wiele osób spośród naszych Czytelników i Czytelniczek wybiera tradycyjną drukowaną wersję kwartalnika, ale są także tacy, którzy coraz częściej korzystają z nośników elektronicznych. Dlatego wprowadzamy cyfrową wersję „Przekroju”. Zapraszamy do wykupienia prenumeraty, w której ramach proponujemy nieograniczony dostęp do aktualnych i archiwalnych wydań kwartalnika.

Ci z Państwa, którzy nie zdecydują się na prenumeratę, będą mieli do dyspozycji bezpłatnie 7 „Przekrojowych” tekstów oraz wszystkie rysunki Marka Raczkowskiego, krzyżówki, recenzje, ilustracje i archiwalne numery z lat 1945–2000. Zapraszamy do lektury!

wykup prenumeratę cyfrową
Przekrój
W spektaklu baletowym Izadory Weiss „jądrem ciemności” nie są ponure aspekty kolonializmu Wolnego ...
2017-06-28 07:00:00
Darkness
Darkness
Libretto, choreografia, scenografia: Izadora Weiss
Darkness
Scena Kameralna Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, 2017

Tytuł nawiązuje do opublikowanego w 1899 r. opowiadania Josepha Conrada Heart of Darkness. Ale w spektaklu baletowym Izadory Weiss „jądrem ciemności” nie są ponure aspekty kolonializmu Wolnego Państwa Kongo, ale wynaturzone zasady społeczne sprowadzające kobietę do roli gejszy, którą w zależności od kaprysu można dowolnie rozporządzać. Mechanizmy przemocy w obu przypadkach są jednak podobne. Poczucie bezkarności („wygrywa” ten, kto silniejszy), bezradność słabszych, oportunizm otoczenia i szykanowanie ofiar, zwłaszcza kiedy przyjdzie im do głowy przenieść swoje problemy na forum publiczne. I tak jak wyznał Marlow, bohater Conrada: „Nie mogłem jej powiedzieć – byłoby się zrobiło za ciemno – beznadziejnie ciemno...”, ukrywanie niewygodnej prawdy i zamiatanie problemów pod dywan.

Choreografia stworzona przez Weiss jest bardzo emocjonalna. Może to jeszcze nie w pełni rozpoznawalny i indywidualny styl choreograficzny – skala trudności technicznych też nie osiąga poziomu takich twórców, jak chociażby Jean-Christophe Maillot bądź Akram Khan – ale w moim odczuciu Darkness jest znacznie ciekawsze od choreografii Sashy Waltz, która w tym sezonie również gościła na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Izadora Weiss nie epatuje wymyślną scenografią, kostiumami, efektami multimedialnymi i innymi modnymi ostatnio zabiegami inscenizacyjnymi. Dociera do widza tańcem i doskonale dobraną muzyką: starofrancuską, napisaną przez Bacha, Vivaldiego, Philipa Glassa i Armanda Amara. W spektaklu tańczą artyści Polskiego Baletu Narodowego. W premierowym przedstawieniu udział wzięli m.in.: Ewa Nowak, Agnieszka Jankowska, Yurika Kitano, Vadzim Kezik, Adam Kozal, Adam Myśliński, Lorenzo Alberti i doskonale zinterpretowali swoje role, udowadniając, że są w stanie wyrażać ruchem wewnętrzne przeżycia bohaterów. A o to w sztuce tańca chodzi!

Izadora Weiss przez osiem lat kierowała Bałtyckim Teatrem Tańca. Na Wybrzeżu nie udało jej się przekonać do swojej wizji wystarczająco szerokiej publiczności. Teraz założyła Biały Teatr Tańca i wygląda na to, że jeszcze nie powiedziała ostatniego słowa...

Data publikacji:

okładka
Dowiedz się więcej

Prenumerata
Każdy numer ciekawszy od poprzedniego

Zamów już teraz!

okładka
Dowiedz się więcej

Prenumerata
Każdy numer ciekawszy od poprzedniego

Zamów już teraz!